AdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisementAdvertisement

UPDATE #NOW

Πέθανε ο Jean-Luc Godard, ο πρωτοπόρος σκηνοθέτης του κινήματος nouvelle vague


Κλέλια Φατούρου

13 Σεπτεμβρίου 2022

Πέθανε ο Jean-Luc Godard, ο πρωτοπόρος σκηνοθέτης του κινήματος nouvelle vague
Liberation
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών

O Γαλλοελβετός σκηνοθέτης Jean-Luc Godard, ο άνθρωπος κλειδί πίσω από το κίνημα Nouvelle Vague, που πειραματιζόταν και δοκίμαζε καινοτόμες μεθόδους στον κινηματογράφο, τη δεκαετία του '50 και '60, έφυγε από τη ζωή στα 91 του χρόνια.

Γνωστός για το τολμηρό και αυτοσχεδιαστικό στιλ στη σκηνοθεσία του. Ξεκίνησε με πολιτικές ταινίες, ενώ αναβίωσε δεύτερη καριέρα, πειραματιζόμενος με την ψηφιακή τεχνολογία και τις ταινίες, όπως το Film Socialisme και Goodbye to Language.

Γεννημένος το 1930 στο Παρίσι, ο Godard μεγάλωσε και πήγε σχολείο στη Nyon. Επέστρεψε στο Παρίσι το 1949, βρίσκοντας το πραγματικό του περιβάλλον στα cine-clubs που άνθησαν μετά τον Πόλεμο. Κέρδισε γρήγορα την αποδοχή των συναδέλφων του Francois Tryffaut, Claude Chabrol και Jacques Rivette, ξεκίνησε να γράφει για περιοδικά κινηματογράφου, υπερασπιζόμενος την παραδοσιακή μέθοδο του Χόλιγουντ.

Η πρώτη του μεγάλη ταινία, Breathless, έγινε πολιτιστικό φαινόμενο, επειδή γυρίστηκε στους δρόμους του Παρισιού το 1959, με τεχνητό φως, και σενάριο που γραφόταν σταδιακά. Του χάρισε το βραβείο καλύτερου σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, ενώ έκανε σταρ τον Jean-Paul Belmondo.

Η δεύτερη ταινία του, Le Petit Solidat, του χάρισε τη γνωστή ατάκα «Το σινεμά είναι η αλήθεια σε 24 λήψεις ανά δευτερόλεπτο» και τη μελλοντική σύζυγό του, Anna Karina. Ένας γάμος που κράτησε πολύ λίγο, αλλά με αρκετές κινηματογραφικές συνεργασίες.

Η σκηνοθεσία του ήταν επαναστατική, γιατί αντανακλούσε την πολιτική της εποχής. Η κολεκτίβα που δημιούργησε έκλεισε το Φεστιβάλ των Καννών, συνεργαζόμενος με τις φοιτητικές εξεγέρσεις του 1968, ενώ τότε δούλεψε και με την Jane Fonda, η οποία ζούσε στη Γαλλία. Μέχρι τη δεκαετία του '80, το κασέ του είχε πέσει και ο αντίκτυπός του είχε μειωθεί.

Το comeback έγινε το 2001, με την ταινία In Praise of Love και το 2010, με το Film Socialisme και ένα τιμητικό Όσκαρ. Το 2014, το Goodbye to Language του χάρισε το Βραβείο Κριτικών στις Κάννες, ενώ το Imαγε Book του έδωσε τον Χρυσό Φοίνικα το 2018.