Όταν σκέφτεται κανείς το ελληνικό καλοκαίρι, η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό είναι ένα ολόλευκο σπίτι με μπλε παράθυρα, λουσμένο στο φως του Αιγαίου. Αν ρωτήσουμε οποιονδήποτε, Έλληνα ή τουρίστα, γιατί τα νησιά των Κυκλάδων έχουν αποκλειστικά αυτά τα χρώματα, η απάντηση θα είναι σίγουρα ρομαντική: «Για να ταιριάζουν με το χρώμα της θάλασσας και του ουρανού» ή «για να αντανακλούν τα χρώματα της ελληνικής σημαίας».
Όταν οι Κυκλάδες ήταν...άβαφες
Η αλήθεια, όμως, δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την αρχιτεκτονική αισθητική ή τον ρομαντισμό. Κρύβει πίσω της τον φόβο των πειρατών, μια θανατηφόρα επιδημία και ένα αυταρχικό κρατικό διάταγμα. Μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1930, τα κυκλαδίτικα σπίτια δεν ήταν λευκά. Ήταν ως επί το πλείστον άβαφα, αφήνοντας να φανεί το φυσικό, γήινο χρώμα της ντόπιας πέτρας. Αυτό δεν ήταν τυχαίο, αλλά ζήτημα επιβίωσης. Αποτελούσε το τέλειο καμουφλάζ ενάντια στους πειρατές που λυμαίνονταν το Αιγαίο. Ένα ολόλευκο σπίτι πάνω στον βράχο θα φαινόταν από χιλιόμετρα μακριά, κάνοντας τον οικισμό εύκολο στόχο.
Διαβάστε τη συνέχεια στο Reader.gr