Ας το παραδεχτούμε: το να είσαι ο αγαπημένος όλων στο γραφείο φαίνεται αρχικά σαν superpower. Λες ναι σε όλα, βοηθάς τους πάντες, δεν δημιουργείς εντάσεις και, θεωρητικά, όλοι σε συμπαθούν. Τι μπορεί να πάει στραβά; Spoiler: σχεδόν τα πάντα.
Το people-pleasing στη δουλειά δεν είναι απλώς θέμα χαρακτήρα, είναι στρατηγική επιβίωσης που κάπου στην πορεία έγινε κακή συνήθεια. Θες να σε εκτιμούν, να μη σε απορρίπτουν, να μη θεωρηθείς “δύσκολος”. Οπότε λες σε όλους κανένα πρόβλημα ακόμα κι όταν έχεις ήδη 14 deadlines.
Το πρόβλημα είναι ότι το “ναι” σου χάνει την αξία του όταν το δίνεις παντού. Δεν θεωρείται πλέον ευγένεια, αλλά δεδομένο. Και κάπως έτσι, καταλήγεις να κάνεις περισσότερα από όσα σου αναλογούν, χωρίς απαραίτητα να αναγνωρίζεται.
Υπάρχει και κάτι πιο ύπουλο: το people-pleasing σε κάνει λιγότερο ορατό. Ναι, βοηθάς, αλλά συχνά σε πράγματα που δεν φαίνονται. Λιγότερη στρατηγική δουλειά, περισσότερα “μπορείς να το τσεκάρεις αυτό;”. Και ενώ εσύ τρέχεις, άλλοι παίρνουν τα εύσημα.
Και μετά έρχεται η κούραση. Όχι απλά σωματική, αλλά εκείνη η ιδιαίτερη εξάντληση που νιώθεις όταν δεν έχεις βάλει ούτε ένα όριο όλη μέρα. Γιατί κάθε χάρη που κάνεις σε κάποιον, τόσο πίσω πάει τη δική σου δουλειά, σε σημείο που μπορεί να αντιμετωπίσεις προβλήματα συνέπειας, απλώς γιατί δεν φτάνει ο χρόνος για όλα.
Το πιο ειρωνικό; Οι άνθρωποι που φοβάσαι ότι θα σε απορρίψουν αν πεις “όχι”, συχνά σε σέβονται περισσότερο όταν το κάνεις. Τα όρια δεν σε κάνουν δύσκολο - σε κάνουν ξεκάθαρο. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να γίνεις απότομος ή αδιάφορος. Σημαίνει ότι μπορείς να αρχίσεις με μικρά βήματα, όπως να ξεκαθαρίσεις τις προτεραιότητες σου, ή να βοηθήσεις σε ένα μέρος του project. Γιατί το people-pleasing μπορεί να είναι βολικό για όλους, αλλά όχι για σένα, και όσο πιο γρήγορα το δεις, τόσο πιο γρήγορα θα αρχίσεις να δουλεύεις με όρους που σε σέβονται πραγματικά.
Ακολουθήστε το jenny.gr στο google news και μάθετε τα πάντα γύρω από τη διατροφή, τη γυμναστική, το σεξ και την ψυχική υγεία.