Σπούδασα, παντρεύτηκα, έκανα παιδιά: Ενηλικιώθηκα;

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

 Πολλοί ενήλικες δηλώνουν ενήλικες αλλά είναι όντος;

Έχουν καταφέρει να θέσουν όρια στην οικογένεια τους ή επιτρέπουν στους γονείς να καθορίζουν τη ζωή τους; Τι σημαίνει ενηλικίωση; Θεωρείται κάποιος ενήλικας που παντρεύεται και κάνει δική του οικογένεια; ή Κάποιος που μεταναστεύει σε άλλη χώρα; ή Μήπως τελικά θεωρείται κάποιος που έχει αποκτήσει τη δική του θέση στη κοινωνία, ζει με τις δικές του ηθικές αρχές και μπορεί πλέον να αφοσιωθεί στη δική του οικογένεια ή στο σύντροφο του και όχι στην πατρική οικογένεια; Κάποιες φορές, οι ενήλικες δεν μπορούν να δουν ότι δεν έχουν απογαλακτιστεί από την πατρική τους οικογένεια συγκινησιακά. Μπορεί να πιστεύουν πως επειδή έχουν το δικό τους σπίτι ή τα παιδιά τους έχουν ενηλικιωθεί κιόλας. Τι γίνεται όμως ότι οι γονείς επεμβαίνουν στη ζωή τους, στο τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους, επιβάλλοντας τα δικά τους θέλω και ανάγκες. Και όταν συνειδητοποιήσουν, την εξάρτηση αυτή τα παιδιά πως μπορούν να αντιδράσουν;

Όσο τα παιδιά προχωρούν στην ενήλικη ζωή τους τόσο νιώθουν ότι οι γονείς τους περιμένουν από αυτούς να συνεχίσουν να συμπεριφέρονται όπως παλιά και να συνεχίσουν να ικανοποιούν τις προσδοκίες τους. Τα παιδιά εξαρτώνται σε σημαντικό βαθμό από τους γονείς τους και χρειάζονται κάποιον να τα φροντίζει και να τους λέει τι πρέπει να κάνουν.

Όταν όμως ένα παιδί αυτονομηθεί από την οικογένεια του και

σταθεί στα παιδιά τους, τότε συχνά εκδηλώνονται προβλήματα στις σχέσεις με τους γονείς. Τα παιδιά καθώς γίνονται ενήλικοι αλλάζουν και προσπαθούν να ανακαλύψουν τι τους ταιριάζει ως ενήλικες. Η οικογένειά τους μπορεί να μην κατανοεί ή να μην αποδέχεται αυτήν την αλλαγή. Περιμένουν ότι το παιδί τους θα συμπεριφερθεί όπως παλιά.

Αυτό είναι ένα απολύτως φυσιολογικό φαινόμενο της διαδικασίας αυτονόμησης - άλλωστε και οι γονείς σας διανύουν μία απολύτως φυσιολογική φάση της ζωής τους: πρέπει να μάθουν να σας επιτρέπουν να είστε ανεξάρτητος. Είναι πιθανό ότι όσο δύσκολο είναι για τους γονείς σας να καταλάβουν την ανάγκη σας για αυτονομία τόσο δύσκολο είναι και για εσάς να καταλάβετε πόσο δύσκολο είναι για αυτούς να σας επιτρέψουν να αυτονομηθείτε. Πρέπει να τους διδάξετε πώς να σας επιτρέψουν να αυτονομηθείτε. Εστιάστε την προσοχή σας στη δική σας συμπεριφορά και δείξτε υπομονή.

Η επίλυση των δυσκολιών δε σημαίνει υποχρεωτικά οικογενειακή ομοφωνία ως προς τις επιλογές της ζωής σας. Σημαίνει όμως αυτονόμηση από την οικογένεια κυρίως σε ψυχολογικό και όχι πρακτικό επίπεδο. Συχνά κατά τη διαδικασία αυτονόμησης ενός νέου ανθρώπου ανακύπτουν συναισθήματα ενοχής.

Το να νιώθει κανείς ενοχή είναι πάλι κάτι φυσιολογικό. Το θέμα είναι πως θα καταλάβει τα συναισθήματα του αυτά και πως θα τα διαχειριστεί. Είναι σημαντικό το ενήλικο άτομο πλέον να μάθει να ελέγχει μόνο του τη ζωή του και να μην την αφήνει έρμαιο στα πρέπει και τις παγιωμένες πεποιθήσεις των γονιών του. Για να πει κανείς ενηλικιώθηκα θα πρέπει να ανεξαρτητοποιηθεί συναισθηματικά από την πατρική του οικογένεια.

Οι συγκρούσεις στην οικογένεια πηγάζουν από ένα φυσιολογικό στάδιο της εξέλιξης όλων των οικογενειών. Όλα αυτά τα χρόνια άλλαξαν οι αξίες και ο τρόπος ζωής σας, καθώς σταδιακά ανακαλύπτετε τι σας ταιριάζει προσωπικά. Ωστόσο οι γονείς σας μπορεί να μην είναι έτοιμοι να αποδεχθούν αυτές τις αλλαγές και περιμένουν να συμπεριφερθείτε όπως πριν φύγετε από το σπίτι. Η στάση τους είναι κατανοητή, όπως και οι δικές σας ανάγκες.

Η αλλαγή είναι κάτι που δυσκολεύει του περισσότερους ανθρώπους και ένα από τα πιο σκληρά πράγματα που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι ότι η αλλαγή εναπόκειται σε εμάς και όχι στους άλλους. Αυτό ισχύει και για την οικογένειά μας. Δεν μπορείτε να περιμένετε να αλλάξουν οι άλλοι. Εστιαστείτε στις δικές σας συμπεριφορές και αντιδράσεις. Μπορεί να μην μπορείτε να αλλάξετε τους άλλους, αλλά μπορείτε να αλλάξετε τον εαυτό σας. Όταν το καταφέρετε αυτό θα δείτε αλλαγές και στους άλλους.

Θέστε τα όρια σας και εξηγείστε πόσο σημαντικά είναι για εσάς και τη ζωή σας.