Ζούμε στην εποχή που η «θεραπεία» έχει αποκτήσει ένα νέο φιλτραρισμένο πρόσωπο. Μπαίνεις στο Instagram και βλέπεις παντού πρωινές ρουτίνες, αποφθέγματα ευγνωμοσύνης, ημερολόγια γεμάτα θετικές σκέψεις και κεριά που υπόσχονται εσωτερική γαλήνη. Όλα δείχνουν ισορροπημένα, ήρεμα και σχεδόν μαγικά. Κάπου εκεί όμως χάνεται η αλήθεια· γιατί έχουμε αρχίσει να ρομαντικοποιούμε υπερβολικά τη διαδικασία της θεραπείας και της αυτοβελτίωσης. Το ταξίδι της αληθινής θεραπείας δεν είναι κάτι ελεγχόμενο και φωτογενές- είναι ακατάστατο, αμήχανο και βαθιά ανθρώπινο.
Ναι, καταλαβαίνω. Λατρεύουμε τις ιστορίες βαθιάς μεταμόρφωσης, την ανάδυση ενός νέου εαυτού μέσα από τις στάχτες- το πριν και το μετά. Όμως, όταν εκτίθεσαι διαρκώς σε ένα φιλτραρισμένο περιεχόμενο που δείχνει μόνο τα θετικά σημεία της διαδικασίας, σε κάνει να αμφισβητείς το δικό σου ταξίδι. Να, λοιπόν, τι πρέπει να θυμάσαι:
Η θεραπεία είναι προσωπική υπόθεση
Δεν υπάρχει σωστός τρόπος να «θεραπευτείς». Αυτό που λειτουργεί για κάποιο άτομο μπορεί να μην λειτουργεί για ένα άλλο- και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Σταμάτα να συγκρίνεις την πρόοδό σου με τα highlights των άλλων. Η πορεία σου μπορεί να είναι χαοτική, αργή, αντιφατική - αλλά πάνω από όλα είναι δική σου. Προσπάθησε να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου.
Η αυτοφροντίδα δεν είναι μια αισθητική
Ένα ζεστό μπάνιο και μια μάσκα προσώπου μπορούν να σε κάνουν να νιώθεις καλύτερα, αλλά δεν είναι από μόνα τους συναισθηματική θεραπεία. Η πραγματική αυτοφροντίδα είναι τις περισσότερες φορές άβολη: μάθε να θέτεις τα όριά σου, ακόμα και στους ανθρώπους που αγαπάς, μάθε να λες «όχι» και, φυσικά, να ζητάς βοήθεια όταν τη χρειάζεσαι.
Η θεραπεία δεν είναι μια γραμμική διαδικασία
Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις δυνατή, γεμάτη ενέργεια και νομίζεις ότι έχεις βρει τη λύση σε όλα τα προβλήματα σου. Και μετά, ένα μήνυμα ή μια ανάμνηση αρκεί για να σε γυρίσει χίλια βήματα πίσω. Αυτό δεν είναι, όμως, αποτυχία- είναι μέρος της διαδικασίας και κάτι το τελείως ανθρώπινο. Μην συγκρίνεις τον εαυτό σου και το ταξίδι σου με τα social media που δείχνουν μόνο τις θριαμβευτικές στιγμές και παραλείπουν τα ακατάστατα, αναγκαία ενδιάμεσα στάδια.
Η θεραπεία δεν είναι πάντα όμορφη ή φωτεινή. Ίσως, τελικά, το πιο ριζοσπαστικό πράγμα που μπορείς να κάνεις είναι να σταματήσεις να προσποιείσαι ότι όλα είναι καλά. Άφησε τον εαυτό σου να είναι ατελής και ανθρώπινος και εκεί - μακριά από τα φίλτρα και τις προσδοκίες - θα δεις την πραγματική σου μεταμόρφωση.