Γιατί η συναισθηματική ασφάλεια είναι το κλειδί για να μεγαλώσουν οι γονείς ευτυχισμένα παιδιά

Στις μέρες μας οι γονείς κινούνται με έναν σαφή στόχο: να μεγαλώσουν παιδιά επιτυχημένα, ευγενικά και ικανά να ανταποκριθούν στις ανάγκες ενός απαιτητικού κόσμου. Οι καλοί βαθμοί, η σωστή συμπεριφορά και οι εξωσχολικές δραστηριότητες γεμίζουν το καθημερινό τους πρόγραμμα. Όμως, μέσα σε αυτή την έντονη προσπάθεια, συχνά κάτι ουσιαστικό παραμελείται: η συναισθηματική ασφάλεια του παιδιού. Η αίσθηση, δηλαδή, ότι ένα παιδί μπορεί να είναι ο εαυτός του χωρίς φόβο ή απόρριψη.

Πίσω από σχεδόν κάθε «δύσκολη» συμπεριφορά, υπάρχει ένα παιδί που δεν νιώθει ασφαλές να εκφράσει αυτό που πραγματικά βιώνει. Και αντίστροφα, τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον συναισθηματικής ασφάλειας εξελίσσονται σε ενήλικες με αυτοπεποίθηση, ανθεκτικότητα και εσωτερική σταθερότητα. Ο τρόπος που νιώθει ένα παιδί σήμερα, διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο θα σχετίζεται με τον εαυτό του αύριο. Ακολουθούν έξι τρόποι για να καλλιεργήσετε αυτή τη συναισθηματική ασφάλεια στο παιδί σας:

PARENTING

Αν θέλεις να μεγαλώσεις ανεξάρτητα παιδιά, πρέπει να κάνεις αυτό το ένα πράγμα, σύμφωνα με παιδοψυχολόγους

Μην πιέζετε το παιδί να «ξεπεράσει» τα συναισθήματα του

Όταν ένα παιδί κλαίει ή θυμώνει, η φυσική μας αντίδραση είναι να το ηρεμήσουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται. Ωστόσο, έτσι τα παιδιά μαθαίνουν να αποσυνδέονται από τον εαυτό τους και τα συναισθήματά τους. Αντί για αυτό, δοκιμάστε να μείνετε μαζί του στη στιγμή: «Σε βλέπω. Είμαι εδώ. Πάρε τον χρόνο σου». Αυτή η απλή παρουσία διδάσκει στο παιδί ότι τα συναισθήματά του είναι αποδεκτά και ασφαλή.

Δουλέψτε πρώτα με τον εαυτό σας

Τα παιδιά μπορούν να αντιληφθούν τη διαφορά ανάμεσα σε μια προσποιητή και μια αυθεντική ηρεμία. Πριν απαντήσετε στο παιδί σας σε μια δύσκολη στιγμή, κάντε μια παύση και αναρωτηθείτε: «Σε ποιανού τα συναισθήματα αντιδρώ αυτή τη στιγμή; Στα δικά μου ή στα δικά τους;». Αυτή και μόνο η ερώτηση είναι το πρώτο βήμα για να σπάσουν παλιά μοτίβα.

Σεβαστείτε τα όρια του εσωτερικού του κόσμου

Φράσεις όπως «δεν πεινάς» ή «δεν έχεις λόγo να είσαι θυμωμένος» μπορεί να φαίνονται αθώες, αλλά ακυρώνουν την εμπειρία του παιδιού και το διδάσκουν να μην εμπιστεύεται αυτό που νιώθει. Αντ΄ αυτού, ρωτήστε: «Τι νιώθεις;» ή «Τι πιστεύεις;»- και μετά, σταματήστε να μιλάτε και ακούστε πραγματικά.

Μην μπερδεύετε την υπακοή με την ευημερία

Ορισμένα από τα παιδιά με την πιο «καλή» συμπεριφορά είναι επίσης και τα λιγότερο συναισθηματικά ασφαλή. Έχουν μάθει, συχνά από πολύ νωρίς, να καταπιέζουν τις ανάγκες τους για να διατηρούν την αποδοχή και την αγάπη. Αντίθετα, ένα παιδί που εκφράζεται - ακόμη και έντονα - συχνά νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια στη σχέση.

Αντικαταστήστε την αξιολόγηση με την παρατήρηση

Εκφράσεις όπως «μπράβο» ή «αυτό ήταν απογοητευτικό», στέλνουν το λάθος μήνυμα στα παιδιά ότι διαρκώς αξιολογούνται. Αντί να κρίνετε, περιγράψτε αυτό που βλέπετε και δείξτε αληθινή περιέργεια για το πώς αισθάνονται. Για παράδειγμα, αντί για «μπράβο», δοκιμάστε: «Παρατήρησα πόσο σκληρά δούλεψες πάνω σε αυτό». Η μετάβαση από την κριτική στη γνήσια περιέργεια δημιουργεί συναισθηματική ασφάλεια.

Δεν χρειάζεται να λύνετε τα πάντα

Η ανάγκη να δίνουμε άμεσα απαντήσεις συχνά στερεί από το παιδί τον χώρο να σκεφτεί και να νιώσει. Μερικές φορές, η πιο σωστή στάση είναι απλώς να είστε εκεί - χωρίς οδηγίες, διορθώσεις και βιασύνη.