Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του jenny.gr στην Google Ένας Μonsieur- ιππότης, έχει άλογο, τίτλους ευγενίας και μερικές δεσποσύνες, ακόμα περιμένουν να τις σώσει. Τι γίνεται όμως όταν η πανοπλία που τον κρατά μακριά από ερεθίσματα, συναισθήματα και λίγο πολύ από την πραγματικότητα;
Χωρίς μεγάλη προθυμία, ο ιππότης πήγε να βγάλει το κράνος, αλλά αυτό δεν έλεγε να κουνήσει! Το τράβηξε πιο δυνατά: τίποτα. Σαστισμένος, προσπάθησε να σηκώσει την προσωπίδα, αλλά, αλίμονο, είχε κολλήσει κι αυτή. Την τράβηξε ξανά και ξανά, αλλά δεν κατάφερνε το παραμικρό.
Ο ιππότης έπιασε να βηματίζει πάνω-κάτω, σε μεγάλη αναστάτωση. Μα πως έγινε αυτό; Και καλά το κράνος, που είχε χρόνια να το βγάλει. Η προσωπίδα, όμως; Γιατί να κολλήσει; Δεν την άνοιγε τακτικά για να τρώει και να πίνει; Μόλις εκείνο το πρωί την είχε σηκώσει για να φάει την ομελέτα του κι ένα γουρουνόπουλο...
Ξαφνικά, του ήρθε μια ιδέα. Χωρίς να πει πού πήγαινε, έτρεξε στο μαγαζί του σιδερά, στην αυλή του κάστρου. Τη στιγμή που έφτασε, ο σιδεράς λύγιζε με τα χέρια του ένα πέταλο.
"Σιδερά" είπε ο ιππότης, "έχω ένα πρόβλημα."
"Εσύ άρχοντά μου δεν έχεις πρόβλημα. Είσαι πρόβλημα" σάρκασε ο σιδεράς με τη γνωστή του ευγένεια.
Ο ιππότης, αν και συνήθως του άρεσαν τα πειράγματα, τον στραβοκοίταξε. "Να λείπουν οι εξυπνάδες σου! Έχω κολλήσει σ' αυτή την πανοπλία" μούγκρισε, κι έτσι όπως πήγε να χτυπήσει με οργή στο χώμα το ατσάλινο πόδι του, το κατέβασε στο μεγάλο δάχτυλο του σιδερά.
Ο σιδεράς ούρλιαξε απ΄τον πόνο και, ξεχνώντας προς στιγμή ότι ο ιππότης ήταν ο αφέντης του, τον χτύπησε δυνατά στο κράνος. Ο ιππότης δεν ένιωσε παρά μια ελαφρά ενόχληση. Το κράνος, ούτε που κουνήθηκε.
"Δώστ΄του άλλη μια!" είπε ο σιδεράς, κραδαίνοντας εκδικητικά ένα σφυρί και κατεβάζοντας το κάθετα στο κράνος του ιππότη.
Ο ιππότης ήταν σε απόγνωση. Ο σιδεράς ήταν μακράν ο πιο δυνατός άντρας στο βασίλειο. Αν δεν μπορούσε αυτός να βγάλει τον ιππότη από την πανοπλία του, τότε ποιος;
Απόσπασμα από το βιβλίο "Ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία" του Ρόμπερτ Φίσερ
Διαβάστε ακόμα:Tα καταφύγια της εφηβείαςΟ κύκλος του έρωταΆντρες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης
Χωρίς μεγάλη προθυμία, ο ιππότης πήγε να βγάλει το κράνος, αλλά αυτό δεν έλεγε να κουνήσει! Το τράβηξε πιο δυνατά: τίποτα. Σαστισμένος, προσπάθησε να σηκώσει την προσωπίδα, αλλά, αλίμονο, είχε κολλήσει κι αυτή. Την τράβηξε ξανά και ξανά, αλλά δεν κατάφερνε το παραμικρό.
Ο ιππότης έπιασε να βηματίζει πάνω-κάτω, σε μεγάλη αναστάτωση. Μα πως έγινε αυτό; Και καλά το κράνος, που είχε χρόνια να το βγάλει. Η προσωπίδα, όμως; Γιατί να κολλήσει; Δεν την άνοιγε τακτικά για να τρώει και να πίνει; Μόλις εκείνο το πρωί την είχε σηκώσει για να φάει την ομελέτα του κι ένα γουρουνόπουλο...
Ξαφνικά, του ήρθε μια ιδέα. Χωρίς να πει πού πήγαινε, έτρεξε στο μαγαζί του σιδερά, στην αυλή του κάστρου. Τη στιγμή που έφτασε, ο σιδεράς λύγιζε με τα χέρια του ένα πέταλο.
"Σιδερά" είπε ο ιππότης, "έχω ένα πρόβλημα."
"Εσύ άρχοντά μου δεν έχεις πρόβλημα. Είσαι πρόβλημα" σάρκασε ο σιδεράς με τη γνωστή του ευγένεια.
Ο ιππότης, αν και συνήθως του άρεσαν τα πειράγματα, τον στραβοκοίταξε. "Να λείπουν οι εξυπνάδες σου! Έχω κολλήσει σ' αυτή την πανοπλία" μούγκρισε, κι έτσι όπως πήγε να χτυπήσει με οργή στο χώμα το ατσάλινο πόδι του, το κατέβασε στο μεγάλο δάχτυλο του σιδερά.
Ο σιδεράς ούρλιαξε απ΄τον πόνο και, ξεχνώντας προς στιγμή ότι ο ιππότης ήταν ο αφέντης του, τον χτύπησε δυνατά στο κράνος. Ο ιππότης δεν ένιωσε παρά μια ελαφρά ενόχληση. Το κράνος, ούτε που κουνήθηκε.
"Δώστ΄του άλλη μια!" είπε ο σιδεράς, κραδαίνοντας εκδικητικά ένα σφυρί και κατεβάζοντας το κάθετα στο κράνος του ιππότη.
Ο ιππότης ήταν σε απόγνωση. Ο σιδεράς ήταν μακράν ο πιο δυνατός άντρας στο βασίλειο. Αν δεν μπορούσε αυτός να βγάλει τον ιππότη από την πανοπλία του, τότε ποιος;
Απόσπασμα από το βιβλίο "Ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία" του Ρόμπερτ Φίσερ
Διαβάστε ακόμα:Tα καταφύγια της εφηβείαςΟ κύκλος του έρωταΆντρες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης