"Ο ακτιβισμός ΔΕΝ είναι έγκλημα"

 Email της Greenpeace στα μέλη της σχετικά με τη σύλληψη και κράτηση τεσσάρων ακτιβιστών στη θαλάσσια περιοχή της Σύρου. Tελικά το δικαστήριο τους έκρινε αθώους. Τα συμπεράσματα δικά σας.

"Τις τελευταίες τρεις μέρες, 4 φίλοι μου περνάνε τα βράδια τους στη φυλακή, κάτω από άθλιες συνθήκες. Το έγκλημά τους; Η υπεράσπιση μιας περιοχής που καθημερινά νεκρώνει από καταστροφικές πρακτικές αλιείας και βάζει σε κίνδυνο το μέλλον των θαλασσών μας και την επιβίωση χιλιάδων οικογενειών. Την Πέμπτη, σας στείλαμε ένα email την ώρα που αναλαμβάναμε ειρηνική, μη βίαιη δράση απέναντι στη μηχανότρατα ALBERTA ΙΙ, που ψάρευε μέσα στο προτεινόμενο θαλάσσιο καταφύγιο. Ζητήσαμε από τον καπετάνιο μέσω ασυρμάτου να σταματήσει την καταστροφή και να γίνει μέρος της λύσης. Ο καπετάνιος απάντησε με μήνυση εναντίον 4 ακτιβιστών μας. Δεν φύγαμε, δεν κρυφτήκαμε και μάλιστα δεχτήκαμε να πάμε οικειοθελώς στο τμήμα. Τα παιδιά κρατούνται εδώ και 45 ώρες από τις Λιμενικές Αρχές Πάρου και μεταφέρθηκαν χθες με χειροπέδες(!) στη Σύρο, (όπου θα οδηγηθούν σήμερα στον εισαγγελέα) λες και είναι οι χειρότεροι εγκληματίες! Ο ακτιβισμός όμως ΔΕΝ είναι έγκλημα! Έγκλημα είναι να σαρώνεις τις θάλασσές ΜΑΣ από κάθε μορφή ζωής. Έγκλημα είναι να πετάς κάθε χρόνο 15.000 τόνους ψάρια πίσω στη θάλασσα νεκρά, γιατί δεν έχουν μεγάλη εμπορική αξία. Έγκλημα είναι να βάζεις σε κίνδυνο όχι μόνο το μέλλον χιλιάδων μικρών ψαράδων, αλλά και το ίδιο το δικό σου επάγγελμα, αφού σε λίγο καιρό δεν θα υπάρχουν ψάρια να ψαρέψεις. Όλη η υπόλοιπη ομάδα, δεν φύγαμε ποτέ και παραμένουμε κοντά στους ακτιβιστές μας που έχουν δείξει απίστευτη δύναμη μέχρι στιγμής, παρά τις δυσκολίες. Αν θες κι εσύ να δείξεις την υποστήριξη σου, μπορείς να στείλεις το δικό σου μήνυμα συμπαράστασης στα παιδιά. Ευχαριστώ πραγματικά πολύ, 'Αντζελα Λάζου-Υπεύθυνη εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον Και η συνέχεια του απίθανου αυτού story..."Ένα ευχαριστώ δεν είναι αρκετό...‏" γράφει στα μέλη της Greenpeace o Γιάννης Παρασκευόπουλος. "... για όλα τα μηνύματα συμπαράστασης που στείλατε, την ώρα που μαζί με τους άλλους 3 ακτιβιστές της Greenpeace ήμασταν στη φυλακή. Εδώ και ώρα ψάχνω (χωρίς μεγάλη επιτυχία) να βρω τα κατάλληλα λόγια για να εξηγήσω πόσο απαραίτητα ήταν και πόση δύναμη αντλήσαμε μέσα από αυτά. Αποφάσισα λοιπόν να ξεκινήσω με το να μοιραστώ μαζί σας όσα έζησα: Την περασμένη Πέμπτη, βούτηξα στην παγωμένη θάλασσα μεταξύ Μυκόνου και Δήλου, μπροστά από τη μηχανότρατα ALBERTA II που με τις σιδερένιες πόρτες της «σκούπιζε» το βυθό από κάθε μορφή ζωής. Στόχος μου: να υπερασπιστώ την προστασία της περιοχής των Β. Κυκλάδων που αδειάζει από ψάρια. Ζητήσαμε από τον καπετάνιο της μηχανότρατας να στηρίξει την πρότασή της Greenpeace για δημιουργία θαλάσσιου καταφύγιου, να γίνει μέρος της λύσης, κaι εκείνος απάντησε μηνύοντας εμένα και 3 ακόμα ακτιβιστές. Ακολούθησαν 53 ώρες κράτησης κάτω από πραγματικά άθλιες συνθήκες, απόλυτα δυσανάλογες προς τον ειρηνικό χαρακτήρα της δράσης μας, κατά τις οποίες αναγκαστήκαμε να κοιμηθούμε στο πάτωμα και να υποστούμε σωματικό έλεγχο γυμνοί. Με χειροπέδες (που για εμάς εκείνες τις ημέρες ήταν συνώνυμες με την έξοδο στον καθαρό αέρα και ήλιο), μεταφερθήκαμε την Παρασκευή το απόγευμα στη Σύρο όπου και οδηγηθήκαμε την επομένη στο Τριμελές Πρωτοδικείο. Το δικαστήριο μας έκρινε αθώους και απέρριψε κάθε κατηγορία! Μία απόφαση που δεν δικαίωσε μόνο εμάς, αλλά και το δικαίωμα όλων στην ειρηνική μη βίαιη διαμαρτυρία. Έχοντας γυρίσει πια στην Αθήνα, για ένα πράγμα είμαι σίγουρος: ότι αυτή η οργάνωση που λέγεται Greenpeace, δεν είναι μόνο το γραφείο στην Αθήνα ή οι ακτιβιστές που βρισκόμαστε κάθε φορά στο πεδίο: Είναι και οι χιλιάδες άνθρωποι από κάθε γωνιά της χώρας, που με την υποστήριξη τους εξασφαλίζουν αυτές τις δράσεις. Βοήθησέ μας να συνεχίσουμε έτσι".www.greenpeace.gr