Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του jenny.gr στην Google Μια παράσταση που αξίζει να δείτε και είστε τυχεροί όσοι την είδατε.
Ιστορικά, έτσι συμβαίνει σε κάθε κλείσιμο μιας εποχής. Είναι οδυνηρό για αυτούς που το βιώνουν, ενώ συχνά, είναι αφορμή για την αναζήτηση νέων μορφών καλλιτεχνικής έκφρασης και δημιουργίας. Είναι αλήθεια ότι η ιστορία κάνει κύκλους, το θέμα είναι, μέσα από αυτό το πολύ σημαντικό να μάθημα, όχι μόνο να παπαγαλίζουμε αλλά να εμβαθύνουμε περισσότερο. Έτσι μόνο τα λάθη του παρελθόντος θα αποφεύγονται και οι λύσεις θα βρίσκονται ευκολότερα. Τα κείμενα της παράστασης αυτής συνθέτουν το παζλ της γενιάς του 30, που έζησε αυτό που αργότερα οι ιστορικοί ονόμασαν στα βιβλία, "Μεσοπόλεμο". Απόσπασμα από συνοδευτικό κείμενο της παράστασης: "Έτσι οι άνθρωποι μπήκαν, χωρίς να το ξέρουν, στο Μεσοπόλεμο. Αυτό το χωρίς να το ξέρουν είναι ίσως το πιο συγκινητικό κομμάτι των κάθε είδους ανθρώπινων ιστοριών. Γιατί οι ιστορίες είναι θνητές (και γι' αυτό είναι συγκινητικές) ενώ η Ιστορία είναι αέναη.
"Οι εραστές" του René Magritte (1928)
Οι κορυφαίοι εκπρόσωποι της " Γενιάς του '30" διασκέδαζαν, διάβαζαν τα έργα τους, ανακάλυπταν το Θεόφιλο, μιλούσαν για τον υπερρεαλισμό και την ψυχανάλυση, πανηγύριζαν τα Νόμπελ των φίλων τους καθισμένοι στους ίδιους καναπέδες που καθόμαστε εμείς, ανήσυχοι και αμήχανοι, σήμερα.
Η παράσταση δομείται πάνω σε κείμενα κορυφαίων αλλά και λιγότερο γνωστών λογοτεχνών του Μεσοπολέμου. Κινούμενες εικόνες του τότε προσπαθούν να "βγουν" από το πανί. Πίνακες ζωγραφικής επιχειρούν, μέσω των ζωντανών σωμάτων των ηθοποιών, να γίνουν τρισδιάστατοι. Η μουσική παίρνει φόρα απ' το 1922, διατρέχει σχεδόν έναν αιώνα, για να φτάσει στο 2012.
Κοινός παρονομαστής όλων αυτών: ο άνθρωπος και οι ιστορίες του, μέσα στο στρόβιλο της Ιστορίας."
Πόρτα ζωγραφισμένη από τον Νίκο Χατζηκυριάκο- Γκίκα.