Σοκάρει η Αριάν Λαμπέντ: “Έχω υποστεί δύο βιασμούς και ανεπιθύμητα αγγίγματα στην εφηβεία”
JTeam
18 Φεβρουαρίου 2026
Ουσιαστική, περιεκτική, καταγγελτική και σοκαριστική θα μπορούσαν να είναι τέσσερις από τις λέξεις που περιγράφουν το κείμενο της Αριάν Λαμπέντ στην «Καθημερινή», μέσα από το οποίο περιγράφει τον απαράδεκτο τρόπο με τον οποίο η ελληνική δικαιοσύνη αντιμετωπίζει τα θύματα σεξουαλικών εγκλημάτων και εξομολογείται πως και η ίδια έχει υπάρξει στη θέση τους, όταν, μάλιστα, ήταν ακόμα έφηβη.
Η ηθοποιός, σκηνοθέτις και σύζυγος του Γιώργου Λάνθιμου με καταγωγή από τη Γαλλία, που πλέον ζει στην Ελλάδα, βρέθηκε πρόσφατα σε μια δικαστική αίθουσα, προκειμένου να καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης θύματος βιασμού και τα όσα βίωσε την «πάγωσαν», την γέμισαν οργή, θλίψη και αγανάκτηση για τον τρόπο που οι δικαστικές αρχές αντιμετωπίζουν τις καταγγελίες για σεξουαλικά εγκλήματα εν έτει 2026.
Στην επιστολή της, η Αριάν Λαμπέντ περιγράφει πως έχει πέσει δύο φορές θύμα βιασμού, έχει δεχτεί ανεπιθύμητα αγγίγματα, αλλά και σεξιστικές συμπεριφορές, τα οποία μπορούσε να αντιμετωπίσει μόνο μέσω του αλκοόλ. Το 2021, όταν αποφάσισε να βγάλει το αλκοόλ από τη ζωή της και να κοιτάξει κατάματα τα τραύματά της, υπήρξε μια χρονιά - σταθμός για την προσωπική διαδρομή της.
Η εξομολόγηση της Αριάν Λαμπέντ
«Το όνομά μου είναι Αριάν Λαμπέντ. Είμαι Γαλλίδα και ζω στην Αθήνα. Μεγάλωσα σε μια αριστερή οικογένεια και οι γονείς μου ήταν και οι δύο καθηγητές στη δημόσια δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μεγάλωσα, λοιπόν, με μια ορισμένη εκτίμηση προς τους δημόσιους θεσμούς. Είμαι ηθοποιός και σκηνοθέτις και έχω λάβει διάφορα πολύ σημαντικά βραβεία, έχω συνεργαστεί με αρκετούς/ές “μεγάλους/ες” σκηνοθέτες/τριες και οι ταινίες μου έχουν παρουσιαστεί σε πολλά διαφορετικά φεστιβάλ, μεταξύ άλλων και στο Φεστιβάλ των Καννών. Παρ’ όλα αυτά, εδώ είμαι κυρίως η “γυναίκα του Λάνθιμου”», γράφει στην αρχή του κειμένου της η Αριάν Λαμπέντ, παρουσιάζοντας την προσωπική ιστορία της.
Προχωρώντας την αφήγησή της, αναφέρθηκε στις πληγές της, σημειώνοντας: «Από το 2022 πήρα την απόφαση να αντιμετωπίσω διαφορετικά τη βία μέσα στην οποία μεγάλωσα – τη βία μέσα στην οποία μεγαλώσαμε όλες και όλοι. Οπως πολλές γυναίκες, έχω υποστεί σεξουαλική παρενόχληση, ανεπιθύμητα αγγίγματα και δύο βιασμούς στην εφηβεία μου. Μπήκα στον αυτόματο πιλότο και προχώρησα μπροστά υποτιμώντας τη σημασία αυτών των γεγονότων, αφού έμοιαζαν δεδομένα λόγω του φύλου μου. Δεν ήθελα να με ορίσουν. Απέφυγα να σταθώ σε αυτά. Το μοναδικό εργαλείο που είχα στη διάθεσή μου ήταν το αλκοόλ. Hταν θέμα χρόνου να καταλάβω ότι αυτό που έμοιαζε να με σώζει, ήταν τελικά εκείνο που με κατέστρεφε. Στις 21 Δεκεμβρίου 2021 αποφάσισα να σταματήσω να πίνω. Επρεπε να αντιμετωπίσω τα πράγματα κατά πρόσωπο».
Και συνέχισε: «Το 2022 συνίδρυσα στη Γαλλία μια οργάνωση για να αγωνιστούμε επιτέλους ενάντια στη σεξιστική και σεξουαλική βία, για να εγγυηθούμε σε όλα τα θύματα ότι το κίνημα #MeToo δεν είναι ένα περαστικό κύμα, αλλά επανάσταση. Με αυτήν την πεποίθηση δέχθηκα να καταθέσω σε δίκη υπέρ ενός θύματος βιασμού.
Γνωρίζω προσωπικά αυτή τη γυναίκα πολλά χρόνια. Η αφήγησή της ήταν σπαρακτική και αμείλικτα αληθινή. Υπέφερε από συμπτώματα μετατραυματικού στρες και από γυναικολογικά προβλήματα, που επιβεβαίωναν τη φρικτή βία που είχε υποστεί. Παρ’ όλα αυτά, στη συγκεκριμένη δίκη δεν θα παρίστατο στη θέση του θύματος, αλλά σε εκείνη της μάρτυρος. Το Συμβούλιο δεν πείστηκε για τους βιασμούς, επειδή την περίοδο των γεγονότων διατηρούσε σχέση με τον βιαστή, παρότι νομικά ο βιασμός εντός σχέσης υπάρχει ήδη από το 2006. Αλλά το γεγονός ότι συνέβη δεν αλλάζει.
Μέσω της οργάνωσής μας είχαμε πραγματοποιήσει καμπάνια διαδικτυακής χρηματοδότησης (crowdfunding) για τη στήριξη των θυμάτων. Κατατέθηκαν τέσσερις μηνύσεις, όμως μόνο δύο έγιναν δεκτές, εκ των οποίων η μία αφορούσε θύμα που γνώρισε τον βιαστή στην ηλικία των 14 ετών. Μια δίκη κοστίζει. Πέρα από τα έξοδα ιατρικής και ψυχολογικής φροντίδας που τα θύματα βιασμού αναγκάζονται να καλύπτουν για να μπορέσουν να επιβιώσουν καθημερινά, πρέπει να καλύψουν και τα δικαστικά έξοδα. Αραγε πόσο ίσες είμαστε όλες απέναντι στη Δικαιοσύνη;».
«Καταθέτω στη μητρική μου γλώσσα, μη νιώθοντας ικανή να το κάνω στα ελληνικά. Δηλώνω τα στοιχεία μου και, χωρίς να αγγίξω τη Βίβλο, δεσμεύομαι να πω την αλήθεια. Εξηγώ γιατί βρίσκομαι εδώ, γιατί πιστεύω τα θύματα. Πολύ γρήγορα, όμως, καταλαβαίνω ότι ο πρόεδρος ενδιαφέρεται για κάτι άλλο: είναι εξοργισμένος με το crowdfunding της οργάνωσής μου. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, καλούμαι να απαντώ αποκλειστικά για μια κατάσταση την οποία ο ίδιος βαφτίζει “δίκη των μέσων ενημέρωσης”.
Ο συνήγορος υπεράσπισης επιλέγει να γελοιοποιήσει το κίνημα #MeToo και, μέσω εμού, να καταγγείλει την υποτιθέμενη ασυνέπεια των φεμινιστικών κινημάτων απέναντι στη Δικαιοσύνη. Ιδιαίτερα φαίνεται να τον εξοργίζει το σύνθημα “Σε Πιστεύω”. Υψώνει τον τόνο της φωνής του, σηκώνεται, με διακόπτει διαρκώς, μαζεύει με θεατρικό τρόπο τα πράγματά του. Τα πετάει βίαια στο γραφείο, εμφανώς εκνευρισμένος από τις απαντήσεις, τις οποίες δεν μου επιτρέπει να ολοκληρώσω. Ακόμη και η μετάφραση φαίνεται να τους ενοχλεί, όλους. Ο πρόεδρος τον αφήνει να συνεχίσει. Εκείνος αναπτύσσει ανενόχλητος έναν αντιφεμινιστικό λόγο. Στρέφομαι στους δικηγόρους των θυμάτων αναζητώντας βοήθεια, όμως ο πρόεδρος επιλέγει να δώσει όλον τον χώρο στον συνήγορο υπεράσπισης», συμπλήρωσε.
Και καταλήγει: «Το τέλος της κατάθεσής μου με βρίσκει αντιμέτωπη με έναν σαρκασμό, αδιανόητο για μένα από πρόεδρο δικαστηρίου, ο οποίος γυρνώντας προς τους δικηγόρους των θυμάτων λέει: “Hρθε η Λαμπέντ να μας τι, για την υπόθεση; Για την οργάνωσή της ήρθε να μας πει!”. Βγαίνω από το δικαστήριο πλημμυρισμένη από οργή, η οποία μετατρέπεται σε λυγμούς μόλις περνώ την πύλη».
Πηγή: Καθημερινή
Μάθε τώρα όλα τα νέα για τα αγαπημένα σου διάσημα πρόσωπα. Ακολούθησε το JennyGr στο Google News.