Η Αλεξάνδρα Ούστα αδιαφορεί (πια) για τη γνώμη του κόσμου - Συνέντευξη στο JennyGr
Άννα Καντζηλιέρη
4 Φεβρουαρίου 2026
Η Αλεξάνδρα Ούστα ανήκει στην κατηγορία των ηθοποιών που πέρασαν το κατώφλι της δημοσιότητας με τρόπο μάλλον αιφνίδιο. Η πρώτη τηλεοπτική εμφάνισή της στη σειρά του MEGA «Η ώρα η καλή» προέκυψε τυχαία - μια συγκυρία που έμελλε να καθορίσει την πορεία της, ίσως περισσότερο απ’ όσο και η ίδια περίμενε τότε. Κατά την πρώτη σεζόν της σειράς, έκανε γυρίσματα, ενώ, παράλληλα σπούδαζε υποκριτική - έχοντας ήδη αποφοιτήσει από το Ωδείο Τέχνης Γ. Φακανά.
Αν και από μικρή ηλικία είχε στενή σχέση και σύνδεση με τη μουσική, η υποκριτική ήταν εκείνη τελικά που την κέρδισε. Η δυνατότητα να ενσαρκώνει διαφορετικούς ρόλους, να εξερευνά νέους κόσμους, να αλλάζει περιβάλλοντα και να έρχεται σε επαφή ακόμη και με άγνωστες πτυχές του εαυτού της, παραμένει μέχρι σήμερα βασικό στοιχείο της γοητείας που της ασκεί το επάγγελμά της.
Η πανδημία του κορονοϊού το 2020 συνέπεσε με μια από τις πιο καθοριστικές στιγμές της ζωής της: τη γέννηση του γιου της, Αύγουστου. Τα σχεδόν έξι χρόνια της μητρότητας έχουν ανοίξει στη ζωή της ένα νέο κεφάλαιο, μια πίστα γεμάτη προκλήσεις και απεριόριστη αγάπη. Ανακαλύπτει καθημερινά κάθε κομμάτι του, διατηρώντας την ψυχραιμία της, ακόμη και μπροστά στις αναπόφευκτες ανησυχίες που συνοδεύουν τον ρόλο του γονέα. Πιστεύει ακράδαντα πως η γνώση είναι δύναμη - μια αρχή που επιδιώκει να μεταδώσει και στον γιο της.
Σε ένα διάλειμμα από τις παραστάσεις του έργου «Ο Τέλειος Φόνος», που παρουσιάζεται στο θέατρο Ελιαρτ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Φρατζεσκάκη, και ανάμεσα στις υπόλοιπες υποχρεώσεις της, συναντηθήκαμε ένα βροχερό πρωινό Δευτέρας στην Πανεπιστημίου. Με φόντο την μελαγχολική Αθήνα, μιλήσαμε για τη διαδρομή της, τη μητρότητα και τις αλλαγές που τη διαμόρφωσαν τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.
Διάβασε τη συνέντευξη της Αλεξάνδρας Ούστα στο JennyGr
- Πώς μπήκε η υποκριτική στη ζωή σου;
Από μικρή γνώριζα, ότι ήθελα να ασχοληθώ με κάτι καλλιτεχνικό, αλλά δεν ήξερα τι ακριβώς θα ήταν αυτό. Ασχολιόμουν με τη μουσική: πήγαινα σε ωδείο όσο ήμουν στο δημοτικό, έπειτα πήγα σε μουσικό γυμνάσιο και μετά το λύκειο, επέλεξα να σπουδάσω σε σχολή μουσικής. Εκεί, ήρθα σε επαφή με την υποκριτική. Στη σχολή εκείνη, αντί για εξετάσεις, παρουσίαζες στο τέλος ένα musical. Πέρασα, λοιπόν, από μία οντισιόν, που ήταν τότε για το Grease στη Σχολή του Γ. Φακανά και με πήραν. Κάπως έτσι ήρθα σε επαφή με τον κόσμο της υποκριτικής. Με ιντρίγκαρε πολύ και γρήγορα αποφάσισα πως αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου.
Μάλιστα, αυτή η απόφαση ήρθε σχετικά αργά - γιατί υποτίθεται ότι μέχρι τα 18 μας πρέπει να ξέρουμε τι θέλουμε να κάνουμε… Όχι. Εμένα με βρήκε κάπου εκεί στα 20. Όταν πήγα στη σχολή ήμουν 23. Από τότε δεν επέστρεψα στο musical, γιατί απλώς δεν προέκυψε. Ωστόσο, επειδή αυτή η δουλειά πήγε τρεις σεζόν και παίξαμε σε διάφορα θέατρα, το έζησα έντονα. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία. Γενικά, δεν ψάχνω συγκεκριμένα μονοπάτια. Αν κάτι μου αρέσει στη δουλειά μου, είναι το γεγονός ότι σου δίνεται η ευκαιρία να εξερευνήσεις πολλά πράγματα. Και ακόμα δεν έχω τελειώσει με αυτή την εξερεύνηση.
- Σε μια διαδρομή πάνω από δύο δεκαετιών τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση, τελικά τι είναι αυτό που σε «μαγεύει» στη δουλειά σου;
Αυτή η δυνατότητα για εξερεύνηση είναι που με ιντριγκάρει στην υποκριτική. Κανένας ρόλος δεν είναι ίδιος. Δεν βαριέμαι και αυτό νομίζω πως είναι το σημαντικότερο στη δουλειά μας: αλλάζουμε περιβάλλοντα, αλλάζουμε έργα, αλλάζουμε συνθήκες… Για εμένα αυτό είναι το «κλειδί».
- Αυτή τη σεζόν, συμμετέχεις στην παράσταση «Τέλειος Φόνος» - ένα αστυνομικό θρίλερ με μεγάλο ενδιαφέρον, που σκηνοθετεί ο Γιώργος Φρατζεσκάκης. Ποιος είναι ο ρόλος της ηρωίδας που υποδύεσαι;
Η ηρωίδα μου είναι μια γυναίκα πλούσια, η οποία κατοικεί στο Λονδίνο. Έχει παντρευτεί με έναν άνδρα, ο οποίος ήταν μεγάλος αθλητής του τένις. Θα έλεγα ότι είναι κάπως βολεμένη, έχει τα λεφτά της, είναι ανεξάρτητη… Κάποια στιγμή βαριέται σε αυτόν τον γάμο, όμως δεν θέλει να τον διαλύσει. Της κινεί το ενδιαφέρον ένας άλλος άνδρας και γίνονται πολλά... Η ιστορία ξεκινάει κάπως έτσι και θα δούμε πώς εξελίσσεται… Αυτό που με κέρδισε στον ρόλο, είναι ότι πρόκειται για έναν χαρακτήρα εντελώς αντίθετο από εμένα. Εγώ είμαι πιο πολύ του «λιμανιού» που λέμε, ενώ αυτή είναι πιο πολύ «του σαλονιού». Οπότε, είχα να διανύσω μια μεγάλη διαδρομή για να φτάσω εκεί και αυτή ήταν πολύ ωραία πρόκληση. Έχει μια πονηριά αυτή η γυναίκα, η οποία αχνοφαίνεται και αυτό το στοιχείο μου άρεσε.
Είναι σημαντικό, να ψάχνεις, να εμβαθύνεις, γενικότερα να ασχολείσαι με τη δουλειά και φυσικά να είσαι ένας σωστός επαγγελματίας - να μην κάνεις τη ζωή των συναδέλφων σου δύσκολη.
- Το επάγγελμα του ηθοποιού είναι γεμάτο προκλήσεις - ιδίως στο θέατρο. Ποιο θεωρείς πως είναι το στοιχείο εκείνο που κάνει έναν καλό επαγγελματία να ξεχωρίζει;
Νομίζω πως είναι το νοιάξιμο. Το να νοιάζεσαι για τη δουλειά που κάνεις, να σε ενδιαφέρει ο ρόλος σου και βεβαίως να δείχνεις ενδιαφέρον για τους συναδέλφους σου. Να υπάρχει μια σύμπνοια. Είναι σημαντικό, να ψάχνεις, να εμβαθύνεις, γενικότερα να ασχολείσαι με τη δουλειά και φυσικά να είσαι ένας σωστός επαγγελματίας - να μην κάνεις τη ζωή των συναδέλφων σου δύσκολη. Με ενδιαφέρει να ασχολούμαι με την τέχνη μου. Είτε δουλεύω, είτε δεν έχω κάποια δουλειά - και κυρίως στη δεύτερη φάση - προσπαθώ να μένω σε εγρήγορση και να εξελίσσομαι. Να είμαι παρούσα στη στιγμή.
Βρέθηκα από τύχη στην «Ώρα την καλή». Ένας φίλος που παίζαμε μαζί στο μιούζικαλ, είχε στείλει το βιογραφικό του σε μια εταιρεία παραγωγής και επειδή κάναμε το ζευγάρι στο θέατρο, είδαν από εκεί τη φωτογραφία μου και ζήτησαν να κάνω ένα δοκιμαστικό. Ακόμα δεν είχα πάει σε σχολή υποκριτικής. Με πήραν στη σειρά και εκεί αποφάσισα, ότι αυτό θέλω να είναι το επάγγελμά μου.
- Πρωτοεμφανίστηκες στην τηλεόραση το 2004 μέσα από τη σειρά του MEGA, «Η ώρα η καλή». Αυτή η ξαφνική επιτυχία τότε, τι αντίκτυπο είχε στην καθημερινότητα, αλλά και στη μετέπειτα πορεία σου;
Η καθημερινότητά μου άλλαξε ξαφνικά - από τη μία ημέρα στην άλλη άρχισε να με αναγνωρίζει ο κόσμος έξω. Ήμουν ένας αρκετά εσωστρεφής άνθρωπος και στην αρχή χρειάστηκα χρόνο για να διαχειριστώ τη νέα συνθήκη. Δεν είχα πολλούς ανθρώπους στο περιβάλλον μου, που να έχουν σχέση με τον καλλιτεχνικό χώρο, οπότε ήταν άγνωστο όλο αυτό. Ωστόσο, επειδή είχα και πολλούς εκτός αυτού, αισθάνομαι ότι με βοήθησαν να κρατήσω μια ισορροπία στα πράγματα. Ευτυχώς με τα χρόνια και τις κοινωνικές συναναστροφές, νομίζω πως αυτό κάπως έχει αμβλυνθεί μέσα μου.
Βρέθηκα από τύχη στην «Ώρα την καλή». Ένας φίλος που παίζαμε μαζί στο μιούζικαλ, είχε στείλει το βιογραφικό του σε μια εταιρεία παραγωγής και επειδή κάναμε το ζευγάρι στο θέατρο, είδαν από εκεί τη φωτογραφία μου και ζήτησαν να κάνω ένα δοκιμαστικό. Ακόμα δεν είχα πάει σε σχολή υποκριτικής. Με πήραν στη σειρά και εκεί αποφάσισα, ότι αυτό θέλω να είναι το επάγγελμά μου. Την πρώτη χρονιά της σειράς πήγα στη σχολή και από εκεί νομίζω πως άνοιξε η μεγάλη πόρτα. Τότε, με θυμάμαι «ψάρακα».
Βρέθηκα σε ένα τηλεοπτικό σετ, χωρίς να ξέρω τίποτα για φώτα, για κάμερες, για το που πρέπει να κάτσεις, από που πρέπει να σε παίρνει η κάμερα, είχα πάρα πολλά να μάθω. Θυμάμαι ότι είχα μάτια και αυτιά ανοιχτά να αρπάξω ό,τι μπορούσα. Ο σκηνοθέτης, Αντώνης Τέμπος, αφενός και μου έδειξε εμπιστοσύνη, αλλά και για εμένα ήταν πολύ μεγάλος δάσκαλος - είχε την υπομονή να βοηθήσει. Και, βεβαίως, οι υπόλοιποι συνάδελφοι στη σειρά, οι οποίοι με βοήθησαν να λυθώ και να ανταποκριθώ όσο καλύτερα μπορούσα. Ήμουν πολύ τυχερή γι’ αυτή τη δουλειά.
Το πεδίο μητρότητας ή γονεϊκότητας - που ήμουν άσχετη - με κάνει να αντιμετωπίζω την κάθε ημέρα ως ένα νέο μάθημα - και με τον Αύγουστο και με τον σύζυγό μου. Είμαστε μια ομάδα.
- Το 2020 ανοίχτηκε στη ζωή σου το κεφάλαιο «μητρότητα». Ποιες ομοιότητες και διαφορές έχει η Αλεξάνδρα πριν από τη γέννηση του γιου της με τη Αλεξανδρα μετά τον ερχομό του;
Η μεγαλύτερη διαφορά στη ζωή μου όσον αφορά στη μητρότητα σχετίζεται με το γεγονός, ότι πριν τον ερχομό του γιου μου με ενδιέφερε η γνώμη του κόσμου. Μετά τη γέννησή του, νομίζω πως αυτό άλλαξε. Δεν με απασχολεί πια στον βαθμό που με ενδιέφερε. Το focus μου είναι τελείως διαφορετικό. Έχει φύγει πια το εγώ και έχει μετατοπιστεί στον γιο μου. Χαίρομαι πολύ, γιατί είναι και μια προσωπική εξέλιξη. Από εκεί και πέρα, το πεδίο μητρότητας ή γονεϊκότητας - που ήμουν άσχετη - με κάνει να αντιμετωπίζω την κάθε ημέρα ως ένα νέο μάθημα - και με τον Αύγουστο και με τον σύζυγό μου. Είμαστε μια ομάδα. Η ψυχραιμία είναι ένα χαρακτηριστικό μου, που με βοήθησε σε αυτό το εγχείρημα. Σε δύσκολα πράγματα, που χρειάζονται άμεση διαχείριση και ψυχραιμία, τα καταφέρνω καλά. Αυτό είναι ένα από τα προτερήματά μου.
- Αν σου ζητούσαμε να συνοψίσεις σε μια πρόταση τι εστί μητρότητα, τι θα έλεγες;
Η μητρότητα είναι μια συνεχής διαδικασία που αντιμετωπίζεις και βλέπεις τις αντοχές σου, ένα τρομερό μάθημα για τη ζωή και η συνειδητοποίηση ότι η αγάπη δεν έχει όρια.
Προστατεύουμε το παιδί μας, κρατώντας το μακριά από τις ειδήσεις. Από την άλλη, αν κάτι συμβεί μπροστά του, δεν θα του κλείσω τα μάτια, αλλά αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε εγώ και ο Γιάννης, είναι να του δώσουμε τα εφόδια, ώστε να αναπτύξει κριτική σκέψη.
- Όντες γονείς με τον σύζυγό σου ενός σχεόν 6χρονου αγοριού στην Ελλάδα του 2026, ποιες σκέψεις μπαινοβγαίνουν στο μυαλό σας;
Προστατεύουμε το παιδί μας, κρατώντας το μακριά από τις ειδήσεις. Από την άλλη, αν κάτι συμβεί μπροστά του, δεν θα του κλείσω τα μάτια, αλλά αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε εγώ και ο Γιάννης (Σαρακατσάνης), είναι να του δώσουμε τα εφόδια, ώστε να αναπτύξει κριτική σκέψη - νομίζω ότι είναι σε καλό δρόμο - και να μπορεί αργότερα να ανταποκριθεί σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας - είτε είναι με το να βοηθάει ανθρώπους που έχουν ανάγκη, είτε να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί και για τη δική του τη ζωή ή την οικογένεια αργότερα. Δεν μπορώ να κάνω κάτι και να σβήσω όλα τα δεινά που συμβαίνουν, αλλά αν τον οπλίσουμε με θετικά στοιχεία και του έχουμε εμπιστοσύνη, πιστεύω ότι θα ξέρει πώς να πορευτεί αργότερα στη ζωή του.
Υπάρχουν πολλά πράγματα που με φοβίζουν και καθημερινά κάνω ατελείωτες σκέψεις. Δεν το κάνω επί τούτου, αλλά αν μια στιγμή δεν έχω να ασχοληθώ με κάτι, θα έρθει μία πολύ αρνητική σκέψη, την οποία θέλω να διώξω απευθείας. Δεν έγκειται στον έλεγχό μου αυτό το πράγμα. Δυστυχώς, ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να συμβεί το ο,τιδήποτε. Προσπαθώ να μην αναλώνομαι σε αυτό. Σίγουρα υπάρχουν πράγματα που με φοβίζουν - ακόμα και τις στιγμές που το παιδί βρίσκεται στο διπλανό δωμάτιο.
Στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου χανόμουν - ασυνείδητα μάλλον - πίσω από ταμπέλες. Δεν μεγαλώνουμε μόνοι μας - βρισκόμαστε σε διαφορετικά περιβάλλοντα - οπότε ο καθένας κολλάει και μία ταμπέλα στον άλλον.
- Έχει υπάρξει περίοδος της ζωής σου, που να έχεις εγκλωβιστεί πίσω από ταμπέλες ή να έχεις «χαθεί» μεταξύ στερεοτύπων και επιθυμιών;
Στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου χανόμουν - ασυνείδητα μάλλον - πίσω από ταμπέλες. Δεν μεγαλώνουμε μόνοι μας - βρισκόμαστε σε διαφορετικά περιβάλλοντα - οπότε ο καθένας κολλάει και μία ταμπέλα στον άλλον. Και ξέρεις τι; Και εγώ το έχω κάνει. Και επειδή έχω δει τις ταμπέλες που είχα κολλήσει, να μην είναι αυτό που πίστευα, εκεί άρχισα να δουλεύω με εμένα και να λέω, πως αυτή είναι μια ταμπέλα που εσένα σου κόλλησαν, δεν είσαι έτσι. Μου πήρε καιρό μέχρι να αρχίσω να το δουλεύω.
Η ταμπέλα της όμορφης ήταν κάτι που υπήρχε πολύ. Και έπρεπε εσύ να αποδείξεις πως εκτός από όμορφος είσαι και έξυπνος. Ας πούμε, βλέπαμε μια όμορφη γυναίκα στην τηλεόραση και λέγαμε πως είναι γλάστρα, δεν λέγαμε «κοίτα μια όμορφη γυναίκα που μπορεί να είναι και έξυπνη». Δεν είναι η μοναδική ταμπέλα, αλλά είναι μία από τις πιο συχνές.
- Αλεξάνδρα, τι συμβουλή δίνεις στον εαυτό σου τις πιο δύσκολες ημέρες σου;
Θα περάσει αυτή η ημέρα. Θα περάσει και αύριο θα είναι καλύτερα. Αυτή η σκέψη με έχει βοηθήσει πάρα πολύ στη ζωή μου. Και όντως, τις περισσότερες φορές, η επόμενη ημέρα είναι καλύτερη, το μυαλό είναι πιο καθαρό. Απλά κάνω υπομονή και ξέρω ότι θα περάσει.
Φωτογραφίες: Τζίνα Σκανδάμη
Info παράστασης
«Τέλειος Φόνος» στο θέατρο Ελιάρτ, Παρασκευή - Κυριακή
Εισιτήρια εδώ
Απόδοση – Σκηνοθεσία: Γιώργος Φρατζεσκάκης
Ηθοποιοί: Θάνος Καληώρας, Αλεξάνδρα Ούστα, Γιώργος Φρατζεσκάκης, Χρήστος Μάντακας, Παναγιώτης Κατσίκης