REAL LIFE

«Η Μεγάλη Παραίτηση» και στην Ελλάδα: Χιλιάδες εργαζόμενοι εγκαταλείπουν «σίγουρες» θέσεις εργασίας


JTeam

1 Απριλίου 2022

«Η Μεγάλη Παραίτηση» και στην Ελλάδα: Χιλιάδες εργαζόμενοι εγκαταλείπουν «σίγουρες» θέσεις εργασίας
Η πανδημία έφερε την εποχή της «Μεγάλης Παραίτησης» και αυτή με τη σειρά της, έδειξε τον δρόμο για τη μεγάλη αλλαγή που πλέον επιτρέπει σε κάθε εργαζόμενο να μην κάνει καμία έκπτωση στις προσωπικές του ανάγκες όταν παθαίνει αυτό που ορίζεται ως burnout

Η «Μεγάλη Παραίτηση» ήρθε και ίσως αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι κάτι δεν πάει πια καλά στον τρόπο που πολλοί εργοδότες αντιμετωπίζουν τους εργαζομένους τους. Tον περασμένο μόλις μήνα, 20 εξαντλημένες γυναίκες- εργαζόμενες μητέρες μαζεύτηκαν σε ένα γήπεδο της Βοστώνης στη Μασαχουσέτη και ούρλιαζαν για 20 λεπτά. Μία ακόμη ισχυρή απόδειξη ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά.

Από την πανδημία και μετά πολλοί εργαζόμενοι αποχωρούν ή αλλάζουν δουλειές και σε αυτό έχουν παίξει σημαντικό ρόλο οι εργοδότες. Μέσα στο 2023 αναμένεται να εξελιχθεί με γεωμετρική πρόοδο και στην ελληνική αγορά εργασίας το φαινόμενο που εν μέσω πανδημίας έγινε διεθνώς γνωστό με αυτόν τον «βαρύγδουπο» όρο και το γιατί δεν μας εκπλήσσει καθόλου.

Την εκτίμηση αυτή διατυπώνει, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιάννης Στεργής, αρχιτέκτονας του οικοσυστήματος «The αriston Project» (Ηνωμένο Βασίλειο), ιδρυτής και πρόεδρος της εταιρείας «Hyphen SA» και συγγραφέας του κώδικα «The αriston CODEX», ενόψει της δημιουργίας νέου δείκτη, που στόχο έχει να μετράει και να αξιολογεί τις τάσεις που διαμορφώνονται στις αγορές εργασίας αρχικά της Ελλάδας και της Κύπρου και μετέπειτα ολόκληρης της Ευρώπης.

Όπως λέει, το κύμα της Μεγάλης Παραίτησης, που έχει γίνει την τελευταία διετία έντονα εμφανές σε Ευρώπη και ΗΠΑ, με χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείπουν «σίγουρες» θέσεις εργασίας και να αλλάζουν βιοποριστικό αντικείμενο, επιδιώκοντας μια πιο δημιουργική πορεία, έχει αρχίσει να εκδηλώνεται και στην Ελλάδα:

«Ήδη γνωρίζω πολλούς εξαιρετικούς επιστήμονες και επαγγελματίες, οι οποίοι όχι μόνο εγκαταλείπουν τις μεγάλες πόλεις -άρα και τις έδρες των μεγάλων εργοδοτών- αλλά αλλάζουν και βιοποριστικό αντικείμενο, φέρνοντάς το πιο κοντά σε ασχολίες πιο δημιουργικές, που τους δίνουν χαρά.

Η μετακίνησή τους αυτή μειώνει και το κόστος ζωής και εδώ πρέπει να προσθέσουμε και πιο ψυχολογικές και φιλοσοφικές προσεγγίσεις, καθώς η ανάδειξη της ανθρώπινης φθαρτότητας μέσα από την πανδημία, έκανε τους ανθρώπους να εστιάσουν περισσότερο στην αξία του “εδώ και τώρα”, με περισσότερη ενσυνειδητότητα. Αυτό αφορά ακόμα περισσότερο τις νεότερες γενιές» σημειώνει.

Μια άλλη τάση στην αγορά εργασίας είναι, κατά τον κ.Στεργή, οι ολοένα περισσότερες μετακινήσεις εργαζομένων μεταξύ εργασιακών κλάδων (π.χ, από τον τουρισμό στο λιανεμπόριο): «Σαφέστατα και το ζήτημα αυτό είναι που γέννησε και την ανάγκη ανάπτυξης των μεταβιβάσιμων δεξιοτήτων και της διαθεματικότητας στην εκπαίδευση δεξιοτήτων. Πρόκειται για μια τάση που πρωτοεμφανίστηκε προ δεκαπενταετίας, με την έναρξη του ντόμινο οικονομικών κρίσεων. Πολύ σημαντική τάση είναι επίσης η τεχνολογική ανεργία, δηλαδή η αντικατάσταση ανθρώπινων πόρων από πολύ πιο παραγωγικές μηχανές.

Σε ό,τι αφορά την τηλεργασία και το σε ποιον βαθμό την επιδιώκουν εργαζόμενοι και εργοδότες, ο κ.Στεργής λέει: «Για το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής οικονομίας η τηλεργασία παρουσιάστηκε ως αναγκαίο κακό. Το αν προσέφερε περισσότερο στα στελέχη ή την εργοδοσία, έχει να κάνει καθαρά με την κουλτούρα του εργοδότη και με το αν έχει στην επιχείρησή του διατυπωθεί ορθά ο ορισμός της παραγωγικότητας» υποστηρίζει και προσθέτει πως όταν ένας άνθρωπος τηλεργάζεται, «το δομημένο ωράριο, η ορθή μέτρηση της παραγωγικότητας και η δυνατότητα αλλαγής περιβάλλοντος, προσφέρουν στον/την υπάλληλο ισορροπία, και στην επιχείρηση μεσομακροπρόθεσμα παραγωγικούς υπαλλήλους».

Ως προς τον νέο δείκτη, ο κ.Στεργής διευκρινίζει: «Από τον Απρίλιο και για έξι μήνες ξεκινάμε μια συστημική έρευνα, στο πλαίσιο της συνεργασίας της Hyphen με έγκριτη εταιρεία δημοσκοπήσεων και ερευνών. Για ένα δίμηνο απευθυνόμαστε στις αγορές Ελλάδας και Κύπρου, το επόμενο δίμηνο σε ολόκληρη την Ευρώπη, και το τελευταίο δίμηνο στα οικοσυστήματα πολυεθνικών κολοσσών και στο top 10 διεθνών πανεπιστημίων. Η έρευνα διεξάγεται με ψηφιακά ερωτηματολόγια κλειστού τύπου και οι απαντήσεις αξιολογούνται συνθετικά και από τις δύο πλευρές συγκεκριμένων διπόλων (π.χ., εργαζόμενος-εργοδότης, οικονομία-κοινωνία, τεχνολογία-παραγωγή περιεχομένου κτλ)» περιγράφει.

Η “Γενιά Ζ” (σ.σ. τα άτομα που έχουν γεννηθεί από τα μέσα προς τέλος της δεκαετίας του 1990 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 2010), έχει αντιληφθεί ότι το μέλλον της εργασίας, το οποίο διδάσκω σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο του Phoenix από το 2012, στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος “Skills 2020” -ήδη προχωράμε στα «Skills 2030»- αφορά στους παραγωγούς αυθεντικού περιεχομένου σε κάθε πλαίσιο και σε όλες τις διαστάσεις της οικονομικής δραστηριότητας, καθώς οποιαδήποτε άλλη αναπαραγωγή μπορούν και την αναλαμβάνουν πλέον μηχανές, με ελαχιστοποιημένα περιθώρια λάθους» επισημαίνει.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ