Όταν ακούω «fast fashion», ως 18χρονη πλέον, σκέφτομαι έναν τρόπο αγοράς χωρίς πραγματική παύση ή σκέψη. Είναι σαν μια συνεχής αναζήτηση για κάτι καινούργιο – κάτι λίγο πιο ωραίο, λίγο πιο «μέσα στη μόδα», δημιουργώντας έναν ασταμάτητο κύκλο κατανάλωσης. Σήμερα αυτό μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτο, για δύο λόγους: πρώτον, επειδή οι περισσότερες γνωστές μάρκες λειτουργούν με ταχύτητα και μαζική παραγωγή, και δεύτερον, επειδή οι περισσότεροι δεν έχουν συνειδητοποιήσει πόσο σημαντικό είναι το αποτύπωμα των αγοραστικών τους συνηθειών.
Μια νέα επιθυμία χωρίς παύση
Αυτό που συχνά ξεχνάμε είναι ότι το fast fashion δεν αφορά μόνο τα ρούχα, αλλά και τον τρόπο που έχουμε μάθει να επιθυμούμε. Μας βάζει σε έναν ρυθμό όπου δεν προλαβαίνουμε να εκτιμήσουμε αυτό που ήδη έχουμε, γιατί υπάρχει πάντα κάτι καινούργιο που «πρέπει» να αποκτήσουμε.
Για μένα, αυτή η συνειδητοποίηση δεν ήρθε απότομα. Ήταν κάτι σταδιακό — μια σειρά από μικρές παρατηρήσεις που άρχισαν να κουμπώνουν σαν κομμάτια παζλ. Ξεκίνησα απλώς να απορώ με το πόσο φθηνά μπορούσαν να πωλούνται κάποια ρούχα, σε σχέση με χειροποίητα ή second-hand κομμάτια που έβρισκα σε μικρά μαγαζιά. Αυτό με έκανε να αναρωτηθώ τι κρύβεται πίσω από αυτή τη διαφορά: πώς κάτι που χρειάζεται χρόνο, υλικά και ανθρώπους για να φτιαχτεί μπορεί να κοστίζει τόσο λίγο;
Η παρατήρηση που έγινε έρευνα
Κάπως έτσι, ως μια μπερδεμένη 13χρονη που απλώς παρατηρούσε, άρχισα να ερευνώ πιο βαθιά. Και όσο διάβαζα, τόσο παρατηρούσα και γύρω μου. Πόσο γρήγορα βαριόμασταν τα ρούχα μας, πόσο λίγο έμεναν στην ντουλάπα, πόσο εύκολα αντικαθίσταντο. Σιγά-σιγά άρχισα να βλέπω τα ρούχα όχι μόνο σαν μόδα, αλλά σαν κομμάτι ενός μεγαλύτερου συστήματος που επηρεάζει το περιβάλλον. Και από τότε δεν μπορώ να το «ξε-δώ».
Η γέννηση του Remade
Το Remade γεννήθηκε από μια πολύ απλή, αλλά και πολύ προσωπική
πεποίθηση: ότι τα πράγματα γύρω μας — είτε είναι ρούχα, είτε είναι ιδέες, είτε έργα τέχνης — έχουν την ικανότητα να ξαναγεννηθούν. Ξεκίνησα με τα δυο μου χέρια, τα πινέλα μου και την ραπτομηχανή μου. Άρχιζα να ξανά κεντάω σχέδια σε παλιά τζιν, να κόβω ξεχασμένα υφάσματα και να τα μετατρέπω σε τσάντες και νεσεσέρ.... Σιγά σιγά διαπίστωσα ότι δεν ήθελα απλός να πουλάω αντικείμενα. Ήθελα να ενθαρρύνω τους νέους να αλλάξουν τον τροπο που βλέπουν την ομορφιά. Για μένα βρίσκεται στην ατέλεια: στην ιστορία, στην χειροτεχνία και στην προσοχή που έχει δώσει ο δημιουργός στο κομμάτι. Τώρα η ιστοσελίδα του Remade δεν είναι μόνο μικρο-επιχείρησή. Περιέχει προφανούς και τα προϊόντα που πουλάω, αλλά και μια σειρά από άρθρα, ένα Blog, από κορίτσια παγκοσμίως, δίνοντας τους μια μόνιμη πλατφόρμα για να εκτυπώσουν τις ιδέες και τα όνειρα τους. Ως μη κερδοσκοπική οργάνωση, δεν εστιάζω στα νούμερα, αλλά στο τι μπορεί να δημιουργηθεί μέσα από τη συνεργασία, την αφήγηση και την επανανοηματοδότηση.
Ρούχα ως αξἰες
Σήμερα κάθε ρούχο το βλέπω σαν επιλογή και σαν αντανάκλαση των αξιών μας. Για μένα αυτό φαίνεται στις μικρές πράξεις της καθημερινότητας: στη στιγμή που ανοίγεις την ντουλάπα σου και αντί να πεις «δεν έχω τίποτα να φορέσω», λες «τι μπορώ να κάνω με αυτά που ήδη έχω;». Είναι να φορέσεις ξανά ένα κομμάτι που αγαπάς, να το συνδυάσεις αλλιώς, να το επιδιορθώσεις αν χάλασε, να το δανείσεις σε μία φίλη.
Σκοπός του καταναλωτή
Η μόδα με σκοπό είναι στάση ζωής – ένας πιο αργός ρυθμός που δεν σε κάνει να νιώθεις ότι πρέπει να τρέχεις πίσω από τάσεις για να υπάρξεις. Δεν έχει να κάνει με το να είσαι «τέλειος» ή «ενάρετος» καταναλωτής. Έχει να κάνει με το να νιώθεις περισσότερο έλεγχο και λιγότερη πίεση.
Καθημερινἐς πράξεις
Προσωπικά, μέσα από το Remade, συνειδητοποίησα ότι ο σκοπός δεν είναι μόνο η επαναχρησιμοποίηση, αλλά και η επανανοηματοδότηση: να βλέπεις τα ρούχα σαν φορείς ιστοριών, όχι σαν αντικείμενα που φθείρονται και αντικαθίστανται. Τελικά, ο σκοπός δεν είναι κάτι ηρωικό. Είναι να αφήσεις τη μόδα να υπηρετήσει εσένα – και όχι το αντίθετο. Είναι η μικρή καθημερινή υπενθύμιση ότι δεν χρειάζεται να έχεις περισσότερα για να εκφράζεσαι καλύτερα.
Η μόδα αλλάζει — και το JennyGr είναι πάντα μπροστά. Ακολούθησέ μας στο Google News για daily fashion inspo.