Η δυστυχία δεν εμφανίζεται πάντα έπειτα από ένα μεγάλο γεγονός ή μια σοβαρή απώλεια. Πολύ συχνά χτίζεται αθόρυβα, μέσα από τις σκέψεις που επαναλαμβάνουμε καθημερινά στον εαυτό μας. Όταν αυτές οι πεποιθήσεις γίνονται συνήθεια, αρχίζουμε να τις αντιμετωπίζουμε ως αλήθειες, ακόμη κι αν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα.
Οι άνθρωποι που νιώθουν βαθιά δυστυχισμένοι δεν έχουν απαραίτητα περισσότερα προβλήματα από τους υπόλοιπους. Συχνά, όμως, έχουν έναν πολύ αυστηρό εσωτερικό διάλογο που τους εγκλωβίζει και δεν τους επιτρέπει να δουν τις επιλογές που υπάρχουν μπροστά τους.
6 ψέματα που λένε σχεδόν πάντα στον εαυτό τους οι πραγματικά δυστυχισμένοι άνθρωποι
1. «Αν αντιστέκομαι, σημαίνει ότι έχω τον έλεγχο»
Πόσες φορές έχουμε αναβάλει μια υποχρέωση επειδή «δεν έχουμε διάθεση»; Από μια φορολογική δήλωση μέχρι ένα σημαντικό τηλεφώνημα ή ένα ραντεβού στον γιατρό, η αναβλητικότητα μοιάζει στιγμιαία ανακούφιση. Στην πραγματικότητα, όμως, η συνεχής αντίσταση δεν είναι ένδειξη δύναμης. Αντίθετα, μας κρατά στάσιμους, ενώ το άγχος μεγαλώνει. Η αίσθηση ελευθερίας έρχεται όταν αποφασίζουμε να κάνουμε το πρώτο βήμα, ακόμη κι αν δεν έχουμε καμία όρεξη.
2. «Δεν είμαι αρκετά καλός και τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει»
«Δεν τα καταφέρνω», «Όλοι οι άλλοι είναι καλύτεροι», «Ό,τι κι αν κάνω, αποτυγχάνει». Πρόκειται για σκέψεις που πολλοί άνθρωποι κάνουν, ιδιαίτερα μετά από μια επαγγελματική απογοήτευση, μια απόρριψη ή μια δύσκολη περίοδο. Το πρόβλημα είναι ότι μια αποτυχία μετατρέπεται εύκολα σε μόνιμη ταυτότητα. Κι όμως, ένα λάθος δεν καθορίζει την αξία κανενός. Όλοι έχουμε ικανότητες, εμπειρίες και ανθρώπους που βλέπουν σε εμάς πράγματα που εμείς αδυνατούμε να αναγνωρίσουμε.
3. «Πρέπει να τα καταφέρνω πάντα μόνος μου»
Στην ελληνική κοινωνία, η φράση «θα το παλέψω μόνος μου» ακούγεται συχνά σαν ένδειξη δύναμης. Ωστόσο, η συνεχής άρνηση να ζητήσουμε βοήθεια μπορεί να οδηγήσει στην απομόνωση. Οικογένεια, φίλοι, συνάδελφοι ή ακόμη και ένας ειδικός ψυχικής υγείας μπορούν να προσφέρουν στήριξη. Το να ζητήσει κανείς βοήθεια δεν σημαίνει αδυναμία, σημαίνει ότι αναγνωρίζει πως δεν χρειάζεται να σηκώνει όλα τα βάρη μόνος του.
4. «Καλύτερα να μη ξεχωρίζω»
Υπάρχουν άνθρωποι που υποτιμούν τις επιτυχίες τους, αποφεύγουν να διεκδικήσουν μια καλύτερη θέση ή φοβούνται να εκφράσουν τις ιδέες τους. Πιστεύουν ότι αν δεν τραβούν την προσοχή, δεν θα απογοητεύσουν κανέναν. Όμως, όταν κρύβουμε διαρκώς τις δυνατότητές μας, το μόνο που πετυχαίνουμε είναι να στερούμε από τον εαυτό μας ευκαιρίες. Η εξέλιξη προϋποθέτει να εκτεθούμε, να δοκιμάσουμε και να αποδεχτούμε ότι δεν γίνεται να πετυχαίνουν όλα από την πρώτη φορά.
5. «Η ζωή είναι άδικη και δεν μπορώ να κάνω τίποτα»
Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην έχει έρθει αντιμέτωπος με ατυχίες, ανατροπές ή καταστάσεις που δεν μπορούσε να ελέγξει. Η απώλεια μιας δουλειάς, οι οικονομικές δυσκολίες ή μια απρόσμενη αλλαγή μπορούν να ανατρέψουν τα πάντα. Το να αναγνωρίζει κανείς ότι η ζωή δεν είναι πάντα δίκαιη είναι ρεαλιστικό. Το να πιστεύει, όμως, ότι δεν έχει καμία επιλογή για το τι θα κάνει από εδώ και πέρα, είναι μια σκέψη που τον κρατά εγκλωβισμένο. Δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα συμβαίνουν, μπορούμε όμως να επιλέξουμε την επόμενη κίνησή μας.
6. «Μόνο εγώ νιώθω έτσι»
Η μοναξιά συχνά ενισχύεται από την πεποίθηση, ότι όλοι οι άλλοι έχουν λύσει τα προβλήματά τους. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάνουν αυτή την ψευδαίσθηση ακόμη πιο έντονη, αφού βλέπουμε κυρίως τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής των άλλων. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ανασφάλειες, φόβους και περιόδους που αισθάνονται χαμένοι. Η διαφορά είναι ότι δεν τα δείχνουν πάντα. Όταν μιλάμε ανοιχτά με ανθρώπους που εμπιστευόμαστε, συνειδητοποιούμε ότι δεν είμαστε οι μόνοι που δυσκολευόμαστε.
Ακολουθήστε το jenny.gr στο google news και μάθετε τα πάντα γύρω από τη διατροφή, τη γυμναστική, το σεξ και την ψυχική υγεία.