Λίλα Μπακλέση και Νατάσα Εξηνταβελώνη στο “Είμαι Εδώ Για Εσένα” 2026: “Μας ενώνει ο κοινός τρόπος που αντιλαμβανόμαστε τις αξίες της ζωής”

Το 3ο Women’s Forum “Είμαι Εδώ Για Εσένα” 2026 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το Σάββατο 14 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής. Οι δύο ηθοποιοί, Λίλα Μπακλέση και Νατάσα Εξηνταβελώνη, κάθισαν στον μπλε καναπέ και έκαναν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τη Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας και Ψυχοθεραπεύτρια, Έττυ Βαρούχ, για τη γυναικεία φιλία: τους μύθους και τις αλήθειες που τη χαρακτηρίζουν. Οι δύο γυναίκες μίλησαν με ειλικρίνεια για τη σχέση τους, η οποία μετρά πλέον 15 χρόνια, αναφέρθηκαν στις προκλήσεις, αλλά και σε όλα όσα χρειάζεται μια φιλία για να αντέξει μέσα στο πέρασμα του χρόνου.

Με τον συντονισμό της Έττυ Βαρούχ, η Λίλα Μπακλέση και η Νατάσα Εξηνταβελώνη αναφέρθηκαν στη διαδρομή τους, αλλά και στην επιλογή να σταθούν η μία δίπλα στην άλλη από την αρχή του ταξιδιού τους στον κόσμο της υποκριτικής. Οι ηθοποιοί κλήθηκαν να απαντήσουν για τον «γυναικείο ανταγωνισμό» - αν και εφόσον υπάρχει, την απόρριψη, που αποτελεί καθημερινότητα στο επαγγελματικό περιβάλλον τους, αλλά και τα σημεία που τις ένωσαν και τις κρατούν μαζί εδώ και 15 χρόνια.

WOMEN'S FORUM

Ο Γιάννης Αθανασόπουλος στο "Είμαι Εδώ Για Εσένα" 2026: “Στις πιο δύσκολες στιγμές μας οι άνθρωποι χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον”

Η ομιλία της Λίλας Μπακλέση και της Νατάσας Εξηνταβελώνη με την Έττυ Βαρούχ στο “Είμαι Εδώ Για Εσένα” 2026

Στην έναρξη της συζήτησής τους με την moderator Έττυ Βαρούχ, Λίλα Μπακλέση και Νατάσα Εξηνταβελώνη ρωτήθηκαν για την πρώτη γυναίκα που γνώρισαν και συναναστράφηκαν, η οποία δεν είναι άλλη από τη μητέρα τους. Αρχικά, η Λίλα Μπακλέση ανέφερε: «Η μητέρα μου είναι πολύ σημαντική στη ζωή μου, είναι στήριγμά μου και αποκούμπι μου. Μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ, πόσο πολύ έχει υπάρξει σάκος του μποξ - γιατί πολλές το κάνουμε αυτό στις μαμάδες μας. Η δική μου με έβαζε πάντα στη θέση μου, χωρίς να με απομακρύνει».

Από τη δική της πλευρά, η Νατάσα Εξηνταβελώνη είπε: «Εγώ ήμουν κορίτσι του μπαμπά περισσότερο. Με τη μαμά μου νομίζω πως κάναμε αμοιβαία λάθη. Δεν μπορείς να χρεώσεις σε ένα παιδί ένα λάθος διαχείρισης σαφέστατα, αλλά με τη μαμά μου αργήσαμε λίγο να το βρούμε. Άργησα και εγώ να την καταλάβω, άργησε και εκείνη να αποκτήσει τα εργαλεία που θα λειτουργούσαν σε εμένα. Εγώ μεγάλωσα με τη γιαγιά, οπότε η πρώτη αίσθηση του τι θα πει γυναικείο στήριγμα, που είναι πάντα εκεί και φροντίζει, ήταν εκείνη. Πήρα πολλά από εκείνη και από τη μητέρα μου σαφώς. Είναι ένα κράμα πραγμάτων. Επειδή είμαι μοναχοπαίδι, αναζητούσα από πολύ νωρίς τη γυναικεία φιλία, είχα εναποθέσει εκεί τις ελπίδες μου και, η αλήθεια είναι, ότι αυτό απέδωσε, γιατί έχω σταθερούς φίλους από το σχολείο».

Νατάσα Εξηνταβελώνη: "Επειδή είμαι μοναχοπαίδι, είχα εναποθέσει από πολύ νωρίς τις ελπίδες μου στη γυναικεία φιλία και, η αλήθεια είναι, πως δικαιώθηκα".

Καθώς ανήκουν επαγγελματικά σε έναν ιδιαίτερα ανταγωνιστικό χώρο, θέλησαν να «καταστρέψουν» την ταμπέλα που υποστηρίζει πως οι γυναίκες είναι ανταγωνιστικές. «Τώρα θα πούμε κακές λέξεις; Πατριαρχία μάλλον; Δεν ξέρω, απλώς λέω… Νομίζω έχει εξυπηρετήσει πολύ κόσμο αυτή η ταμπέλα, ότι οι γυναίκες είναι ανταγωνιστικές, ότι η γυναικεία φιλία δεν υπάρχει, η γυναίκα είναι απειλή. Εγώ δεν το έχω βιώσει στη ζωή μου - αντίθετα έχω νιώσει μεγάλη απειλή από άνδρες κατά καιρούς, από γυναίκες όχι τόσο. Ανταγωνιστικά πλαίσια στη δουλειά που κάνουμε εμείς, υπάρχουν έτσι και αλλιώς, αλλά νομίζω πως αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα. Η συναισθηματική γλώσσα, με την οποία μιλάω με μια γυναίκα με μεγαλύτερη άνεση, για εμένα είναι τεράστιο κέρδος. Τώρα, αν κάποιος δεν μπορεί να το αντιληφθεί, δεν με πειράζει», δήλωσε η Νατάσα Εξηνταβελώνη, με τη Λίλα Μπακλέση να προσθέτει: «Μπορεί να έχει σχέση και με την άλλη κακή λέξη, τον καπιταλισμό. Αυτή τη στιγμή, οι γυναίκες έχουν μια ισχυρή παρουσία στην αγορά εργασίας και πολλοί άνδρες απειλούνται από αυτό».

Όσον αφορά τον τρόπο που διαχειρίζεται τον ανταγωνισμό και την απόρριψη, η Νατάσα Εξηνταβελώνη δήλωσε: «Εντάξει, έχουμε περάσει από οντισιόν και θα συνεχίσουμε να περνάμε. Γνωρίζουμε ότι ψάχνουν μια γυναίκα, αλλά θα δουν δέκα - με λίγη “ανοιχτωσιά” και ίσως με λίγη ψυχική ηρεμία εγώ έχω εκπαιδευτεί να καταλαβαίνω, γιατί πήραν μια άλλη κοπέλα και όχι εμένα. Μπορεί να είναι καλύτερη υποκριτικά, νεότερη, ομορφότερη, μπορεί να είναι τέτοια η συγκυρία ή ο,τιδήποτε άλλο. Με την πάροδο του χρόνου εκπαιδεύεσαι να μην τα παίρνεις όλα τόσο προσωπικά και να μην τα αναγάγεις κάπου αλλού από εκεί που είναι στην πραγματικότητα. Επίσης, είναι πολλές οι νίκες που έχουμε πετύχει οι γυναίκες αυτού του χώρου ενωμένες μαζί. Αυτό είναι ένα βίωμα που εμένα με έχει καθορίσει, δεν το ξεχνάω. Επιδιώκω, επίσης, να παίζω περισσότερο με γυναίκες, επικοινωνώ πολύ καλύτερα και σκηνικά μαζί τους. Οπότε δεν μπορώ να πω ότι, όταν σκέφτομαι τις γυναίκες του χώρου μας, σκέφτομαι κάτι αρνητικό. Το αντίθετο».

Λίλα Μπακλέση: "Αν καταλάβεις, ότι κάνεις έναν αγώνα με τον ίδιο σου τον εαυτό, τότε ίσως να μπορείς να υπάρξεις πιο εύκολα στον χώρο της υποκριτικής".

Όταν η Λίλα Μπακλέση ρωτήθηκε για την απόρριψη στον επαγγελματικό τομέα, είπε: «Η απόρριψη είναι πολύ δύσκολη, αλλά η αλήθεια είναι πως κανένας δεν είναι σαν και εσένα και εσύ δεν είσαι σαν κανέναν άλλον. Οπότε, θα επιλέξουν κάποιον άλλον άνθρωπο, επειδή δεν είσαι εσύ ή θα επιλέξουν εσένα, επειδή είσαι κάτι τελείως διαφορετικό από τους υπόλοιπους. Αν καταλάβεις, ότι κάνεις έναν αγώνα με τον ίδιο σου τον εαυτό, τότε ίσως να μπορείς να υπάρξεις πιο εύκολα στον χώρο μας». Και συμπλήρωσε η Έττυ Βαρούχ: «Είναι δύσκολη κάποιες φορές η απόρριψη, σε όλα τα επίπεδα, όχι μόνο στη δουλειά, αλλά είναι και μια ευκαιρία να αξιολογήσω τον εαυτό μου και να δω τι μπορώ να εξελίξω - έλειπε αυτό το στοιχείο από εμένα, να ερευνήσω πώς μπορώ να το αναπτύξω».

Η ερώτηση που προβλημάτισε και τις δύο, ήταν το αν, τελικά, τα κοινά σημεία ή οι διαφορές σε φέρνουν πιο κοντά σε έναν φίλο. Η Νατάσα Εξηνταβελώνη πήρε πρώτη τον λόγο και εξήγησε το σκεπτικό της: «Τα κοινά βοηθούν για να ενωθείς με έναν φίλο, αλλά όσο περνούν τα χρόνια, διαπιστώνεις ότι δεν είναι λίστα για να βάλεις “τικ”. Εμένα με ενώνει με τους ανθρώπους ο κοινός τρόπος θέασης των πραγμάτων, ο κοινός τρόπος που αντιλαμβανόμαστε κάποιες αξίες σε αυτή τη ζωή, την έννοια της δικαιοσύνης, την έννοια της ελευθερίας, που μας δημιουργούν ένα κοινό λεξιλόγιο, για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε, ότι τουλάχιστον ορίζουμε με παρόμοιο έστω τρόπο την φροντίδα, την αγάπη… Από εκεί και πέρα, εξυπηρετούν πολύ και οι διαφορές μας, γιατί γελάμε πάρα πολύ. Δεν είμαστε απλώς μια παρέα που λέμε πάμε να αλληλοφροντιστούμε - πεθαίνουμε στο γέλιο». Η Λίλα Μπακλέση πρόσθεσε: «Έχουμε έναν κοινό κώδικα ηθικής και για εμένα αυτό είναι το πιο σημαντικό», με την Έττυ Βαρούχ να καταλήγει: «Το σημαντικό είναι ο αξιακός μας κώδικας να είναι ευθυγραμμισμένος. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν διαφορές που δεν μας επηρεάζουν».