Η Μαρίνα Σάττι στο "Είμαι Εδώ Για Εσένα" 2026: «Αναγνωρίζω τους περιορισμούς και τις ταμπέλες, αλλά θα κάνω αυτό που θέλω»

Η Μαρίνα Σάττι ανέβηκε στη σκηνή του 3ου Women's Forum “Είμαι Εδώ Για Εσένα”, παραχωρώντας μια σπάνια και ουσιαστική συνέντευξη στην Τζένη Μπαλατσινού, ανοίγοντας τον προσωπικό της χάρτη. Μίλησε για τα στερεότυπα που συνάντησε, για τις στιγμές που αμφισβητήθηκε, για την επιλογή της να ζει και να δημιουργεί ελεύθερα. Με ειλικρίνεια και ευαισθησία, μοιράστηκε το πώς η τέχνη μπορεί να γίνει αντίσταση, πώς η διαφορετικότητα γίνεται φως και πώς η αυθεντικότητα γίνεται ο πιο δυνατός δρόμος προς τον εαυτό μας. Η ιστορία της δεν αφορά μόνο μια καλλιτέχνιδα. Αφορά κάθε γυναίκα που τόλμησε να είναι ακριβώς αυτό που είναι.

Τραγουδίστρια, συνθέτρια και παραγωγός, η Μαρίνα Σάττι ξεχωρίζει για τον genre-blending ήχο της και την πολυπολιτισμική καλλιτεχνική της ταυτότητα. Γεννημένη στην Αθήνα από πατέρα Σουδανό και μητέρα Ελληνίδα, ξεκίνησε σπουδές Αρχιτεκτονικής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, με παράλληλη εκπαίδευση στην υποκριτική και τον χορό. Είναι κάτοχος πτυχίου κλασικού πιάνου, ανώτερων θεωρητικών και διπλώματος κλασικού τραγουδιού, ενώ αποφοίτησε με υποτροφία από το Berklee College of Music (ενορχήστρωση & παραγωγή).

WOMEN'S FORUM

Η Τζένη Μπαλατσινού στο "Είμαι Εδώ Για Εσένα" 2026: «Οι ταμπέλες που μας δίνουν οι άλλοι έχουν δύναμη μόνο αν τις φορέσουμε»

Σήμερα συνεχίζει τις σπουδές της στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Διοίκησης Πολιτισμικών Μονάδων του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Από το 2006 δραστηριοποιείται στο θέατρο, με συνεργασίες με το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή και το Φεστιβάλ Αθηνών, ενώ έχει εμφανιστεί σε χώρους όπως το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, το Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου και το Μέγαρο Μουσικής. Έχει συνθέσει μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο, έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 15 χώρες και έχει υπάρξει δύο φορές υποψήφια στα UK Music Video Awards.

Η Μαρίνα Σάττι στο "Είμαι Εδώ Για Εσένα" 2026

Στην έναρξη της συζήτησής τους, η Μαρίνα Σάττι ρωτήθηκε από την Τζένη Μπαλατσινού για το πότε ήταν η πρώτη φορά που ένιωσε ότι η μουσική θα ήταν ο δρόμος της ζωής της, με την ίδια να απαντά: «Ξεκίνησα από πολύ μικρή να ασχολούμαι με την μουσική, είχε εντοπίσει η μαμά μου την κλίση που είχα προς τα εκεί. Γενικώς, ήμουν ένα παιδί που δεν συγκεντρωνόταν εύκολα - ακόμα είμαι. Είχε παρατηρήσει ότι από τις ελάχιστες στιγμές που ήμουν ήσυχη, ήρεμη και συγκεντρωμένη, ήταν όταν έπαιζα πιάνο. Παρ΄ ότι δεν είχα αποφασίσει ότι θα ασχοληθώ με αυτό, δηλαδή μέσα στα χρόνια είχα πει ότι θα έκανα εκατό άλλα πράγματα, πάντα μου άρεσε, πάντα πήγαινα στο ωδείο, στις χορωδίες, έκανα πιάνο. Ακόμα και όταν τελείωσα το σχολείο και ήρθα στην Αθήνα να σπουδάσω αρχιτεκτονική, γιατί εγώ μεγάλωσα στο Ηράκλειο Κρήτης, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να γραφτώ σε ένα ωδείο και να συνεχίσω αυτό που είχα ξεκινήσει μικρότερη.

Αλλά ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι θα ασχοληθώ με αυτό επαγγελματικά. Απλώς πολύ οργανικά, μου φαινόταν ότι δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς. Μπορεί να ακούγεται οξύμωρο, αλλά πολύ τελευταία έχω φτάσει στο σημείο να πω ότι αυτό θα κάνω, τουλάχιστον για τον επόμενο καιρό, γιατί νιώθω ότι παίρνω πολλά πράγματα μέσα από αυτό και κάθε κύκλος που κλείνει ανοίγει ένας καινούριος, που μου φαίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρων. Και αυτό σκεφτόμουν και χθες το απόγευμα που ήμουν στο στούντιο, ότι πόση χαρά νιώθω -σε αυτή τη φάση βέβαια, γιατί δεν ήταν πάντα έτσι - και πόσο πολλή τύχη που έχω φτάσει να το κάνω κάθε μέρα στη ζωή μου».

Σίγουρα η μικρή Μαρίνα θα χαιρόταν τώρα με αυτό που συμβαίνει. Θα της έλεγα να μην έχει τόση αγωνία, ότι τα πράγματα θέλουν χρόνο, ότι δεν κρίνονται από ένα συμβάν, ένα αποτέλεσμα, ένα βαθμό, από μία εμπειρία. Και ότι η πορεία του καθενός διαμορφώνεται μέσα από το παζλ όλων αυτών των στιγμών μας.

Φωτογραφία / Τζίνα Σκανδάμη

Σχετικά με τις εμπειρίες που διαμόρφωσαν την καλλιτεχνική της πορεία, αλλά και την ίδια ως άνθρωπο, η Μαρίνα Σάττι είπε: «Δεν μπορώ να διαχωρίσω κάτι. Σίγουρα ένα μεγάλο κομμάτι για μένα ήταν το ότι ο μπαμπάς μου ήταν από το Σουδάν και το ότι είχαμε την τύχη να ταξιδέψουμε από μικροί, να γνωρίσουμε άλλους ανθρώπους, άλλες κουλτούρες, άλλες κουζίνες, χρώματα, μουσικές, νομίζω ότι αυτό σίγουρα βοήθησε στο να μην βλέπω περιορισμούς, όρια και συνταγές - το τι ταιριάζει με τι. Και αργότερα τα ταξίδια που έκανα κι εγώ, οι σπουδές μου στην Αμερική το να είμαι σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον, με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, κι αυτό νιώθω ότι με καθόρισε, αλλά και το ότι δοκίμασα πολλά πράγματα. Επειδή πραγματικά δεν ήξερα τι μου ταίριαζε και δυσκολεύτηκα πολύ μέσα στα χρόνια -πήγα στην Αρχιτεκτονική, ασχολήθηκα με το θέατρο, με τον χορό, με το κλασικό τραγούδι, μετά στην Αμερική σπούδασα τζαζ- πάντα οι δάσκαλοι μου μού έλεγαν να διαλέξω ένα πράγμα, να αφοσιωθώ σε αυτό και να γίνω καλή.

Εγώ ένιωθα ότι το ένα δεν με γεμίζει, το άλλο δεν μου ταιριάζει, μέχρι που κάποια στιγμή έγινεπραγματικά υπαρξιακό ζήτημα για μένα, δεν είχε να κάνει ούτε με δουλειά ούτε με καριέρα, έλεγα “ποια είμαι, τι θέλω, τι μ’ αρέσει, γιατί νιώθω ότι δεν χωράω πουθενά, γιατί νιώθω ότι δεν ταιριάζω πουθενά”, μέχρι που σαν ανάγκη προέκυψε ότι “ωραία, τι πρέπει να γίνει για να είσαι καλά και να είσαι χαρούμενη” κι αυτό με έβαλε σε έναν δρόμο να προσπαθήσω να φτιάξω έναν κόσμο δικό μου όπως μ’ αρέσει και όπως μου ταιριάζει χωρίς να καταπιέζομαι».

Ολόκληρη η συνέντευξη της Μαρίνας Σάττι στο "Είμαι Εδώ Για Εσένα" 2026