Για μήνες, η Οδύσσεια ήταν το τέλειο θέμα συζήτησης και διχασμού. Και εξακολουθεί να είναι. Η Λουπίτα Νιόνγκο ως Ωραία Ελένη άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, μόνο που στην πραγματικότητα, το screen time της στην ταινία ήταν λιγότερο από τον σκύλο του Οδυσσέα, τον Άργος. Ίσως έτσι εξηγείται και το σχόλιο: «Όμηρε, πώς νιώθεις για τον χρόνο που δόθηκε στις γυναίκες στην ταινία, αν αναλογιστεί κανείς πόσο λίγο χώρο τους αφιέρωσες εσύ στα έργα σου;"».
Ανεξάρτητα όμως από το αν σου άρεσε ή όχι η ταινία, ο Κρίστοφερ Νόλαν κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό και ουσιώδες: Να συστήσει το έπος του Ομήρου στις γενιές που δεν γνώριζαν, αλλά και να οδηγήσει τους θεατές σύσσωμους στους κινηματογράφους - σε παγκόσμιο επίπεδο. Κι αν δεν με πιστεύεις, προσπάθησε να βρεις εισιτήριο σε κάποιο θερινό σινεμά ή σε IMAX οθόνη.
Είχαμε πολύ καιρό να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία, να συζητάμε με τους φίλους μας τις σκηνές - ακόμα και για να διαφωνήσουμε. Αυτή είναι η μαγεία του κινηματογράφου όμως, κι αυτό είναι που κρατάω από τον βραβευμένο με Όσκαρ σκηνοθέτη.
Οδύσσεια: Ένα κινηματογραφικό και λυρικό έπος, με αστοχίες
Η Οδύσσεια είναι μια σύγχρονη κινηματογραφική διασκευή, η οποία δεν βασίζεται πιστά στο έπος του Ομήρου. Αυτό είναι κάτι που δυσανασχετεί τους πολλούς, εμένα προσωπικά καθόλου. Ο Κρίστοφερ Νόλαν σεβάστηκε απόλυτα το ομηρικός έπος και τεχνηέντως μας χάρισε ένα αποτέλεσμα, που σε συνδυασμό με την μουσική επένδυση του Λούντβιχ Γκόρανσον, σου σήκωνε την τρίχα σε ορισμένες σκηνές.
Για περίπου 3 ώρες, η οθόνη μαγνητίζει το βλέμμα και την προσοχή σου. Γίνονται συνέχεια πράγματα. Δεν ξέρεις τι σε περιμένει στο επόμενο λεπτό.
Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών και δη του Ματ Ντέιμον και της Αν Χάθαγουεϊ είναι οι δικές μου αγαπημένες, χωρίς να καταλαβαίνω απόλυτα τα αρνητικά σχόλια για τον ηθοποιό του Χόλιγουντ και πώς τον υποδύθηκε. Ναι, ο Οδυσσέας του Ομήρου ήταν πολυμήχανος, αλλά ο Οδυσσέας του Νόλαν είναι εξίσου ευρηματικός και πολυσχιδής.
Από την άλλη, η Σαρλίζ Θερόν μπορώ να πω ότι δεν μου λειτούργησε απόλυτα ως Καλυψώ. Ένιωσα πως δεν μπήκε πολύ μέσα στον ρόλο, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους. Ο Τομ Χόλαντ απόλυτα ταιριαστός στον ρόλο του ως Τηλέμαχος, όπως και ο Ρόμπερτ Πάτινσον ως Αντίνοος. Προσωπικά, δεν μου άρεσε και η απεικόνιση κάποιων πλασμάτων, όπως ο Κύκλωπας και οι Λαιστρυγόνες.
Οι δύο πιο ωραίες σκηνές στην Οδύσσεια
Δύο σκηνές σκεφτόμουν από την Οδύσσεια, καθώς έφευγα από το θερινό σινεμά. Η πρώτη είναι, φυσικά, αυτή που ο Οδυσσέας βρίσκεται στον Κάτω Κόσμο -κατά τη γνώμη μου από τις καλύτερες που έχω δει σε ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν.
Η δεύτερη ήταν όταν ο Οδυσσέας, με τον δικό του τρόπο, αποκάλυψε την πραγματική του ταυτότητα. Ο συνδυασμός εικόνας και ήχου ήταν αριστούργημα.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, σκεφτόμουν την Οδύσσεια δύο ημέρες αφότου την είδα. Δεν ξέρω αν ανήκει στις καλύτερες ταινίες του Κρίστοφερ Νόλαν (νομίζω όχι), αλλά ο τρόπος που την προσέγγισε με άφησε μια με γλυκιά ικανοποίηση.
Όποιος δεν έχει δει την Οδύσσεια, πρέπει οπωσδήποτε να το κάνει. Με καθαρή σκέψη και χωρίς να επηρεαστεί από κριτικές.