Μπορεί κάποιες φορές να θεωρούμε υπερβολικά κρίντζ τους Millenials, αλλά νομίζω πως όλoι όσοι ανήκουμε στην Gen Z, κάνοντας ένα βήμα πίσω, μπορούμε να συμφωνήσουμε, πως καταβάθος -έστω και λίγο- τους ζηλεύουμε.
Όχι με την έννοια του φθόνου. Ο τρόπος που παρούσιαζαν τον εαυτό τους, που μιλούσαν και γενικά υπήρχαν όταν ήταν η «νέα γενιά» είναι όλα όσα πιστεύαμε πως θα γινόμασταν όταν μεγαλώναμε -όσα ελπίζαμε μάλλον.
Κάπου στο ενδιάμεσο βέβαια, μόλις συνειδητοποιήσαμε ότι δεν θα ζήσουμε ποτέ την ενήλικη ζωή που ονειρευόμασταν και θεωρούσαμε κουλ ως παιδιά, αρχίσαμε να κοροϊδεύουμε μαζικά τους Millenials για την υπερβολική αισιοδοξία, παιδικότητα και ζωηράδα τους, πολύ απλά γιατί κανένα από αυτά τα στοιχεία δεν χαρακτήριζαν τη δική μας γενιά.
Η Gen Z βιώνει εντελώς διαφορετικά τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσής της, μέχρι και τα mid 20s της. Δεν υπάρχει πλέον αυτή η ξεγνοιασιά στον αέρα. Τα χόμπι σου, αν δεν βελτιώνουν το σώμα ή κάποιο «skill» είναι άχρηστα, η κουλτούρα της καλοπέρασης και των party έχει πεθάνει και πλέον όσο πιο μυστηριώδης, μοναχικός και λιγομίλητος είσαι, τόσο πιο κουλ θεωρείσαι.
Διαβάστε τη συνέχεια στο Reader.gr