Το οικογενειακό δράμα των Μπέκαμ δεν είναι ούτε σπάνιο ούτε μοναδικό, σύμφωνα με ειδικούς ψυχικής υγείας

Τις τελευταίες δύο ημέρες, η διεθνής επικαιρότητα αποτελείται -εκτός των άλλων πολύ σοβαρών κοινωνικών ζητημάτων- και από την κόντρα που έχει ξεσπάσει στην οικογένεια Μπέκαμ. Εδώ και αρκετό καιρό, πολλά ενημερωτικά μέσα έδιναν χρόνο και χώρο σε αυτό το δράμα, ωστόσο οι αιχμηρές αποκαλύψεις του Μπρούκλιν Μπέκαμ έφεραν σωρεία θεμάτων και σχολιασμών.

Ούτε λίγο ούτε πολύ, πρόκειται για οικογενειακή ρήξη, από τις πολλές που συμβαίνουν στον κόσμο. Όπως μάλιστα αναφέρει και ο Guardian σε άρθρο του, δεν είναι ούτε σπάνια ούτε μοναδική η περίπτωση Μπέκαμ, στην οποία, σύμφωνα με τους επαγγελματίας ψυχικής υγείας, συναντούν δύο από τους τρεις βασικούς λόγους που τα παιδιά αποξενώνονται από τους γονείς.

CELEBRITIES

Ντέιβιντ Μπέκαμ: Το έμμεσο σχόλιο για τον Μπρούκλιν Μπέκαμ, μετά το "ποτάμι” αποκαλύψεων για τη σχέση τους

Οι τρεις λόγοι είναι η κακοποίηση, οι νέοι σύντροφοι και οι αγεφύρωτες διαφορές σχετικά με την ηθική, τις αξίες και τις πεποιθήσεις. Ο Μπρούκλιν Μπέκαμ έγραψε στην ανάρτησή του πως «δεν θέλει συμφιλίωση» με την οικογένειά του, κατηγορώντας τους γονείς του για προσπάθειες να «σαμποτάρουν αδιάκοπα τη σχέση του» και εκφράζοντας την επιθυμία να απομακρυνθεί από τις «σκηνοθετημένες αναρτήσεις στα social media, τις οικογενειακές εκδηλώσεις και τις μη αυθεντικές σχέσεις».

Σύμφωνα με την Μπέκα Μπλαντ, σύμβουλος και ειδικός στην οικογενειακή ρήξη, η αποξένωση είναι πιο συχνή απ’ όσο συνειδητοποιούν πολλοί άνθρωποι και συχνά συμβαίνει με παρόμοιο τρόπο και σε άλλες οικογένειες. Έρευνα της φιλανθρωπικής οργάνωσης Stand Alone, που ίδρυσε η ίδια, διαπίστωσε ότι τουλάχιστον μία στις πέντε οικογένειες στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει βιώσει αποξένωση. Στις ΗΠΑ, τα στοιχεία έδειξαν ότι το 10% των μητέρων ήταν αποξενωμένες από τουλάχιστον ένα ενήλικο παιδί, ενώ πάνω από το 40% των συμμετεχόντων είχε βιώσει αποξένωση, σύμφωνα με στοιχεία άλλης μελέτης.

Η πιο συνηθισμένη αιτία

Η αδιάφορη αντίδραση ενός γονέα απέναντι στον νέο σύντροφο του παιδιού του, αποτελεί την πιο συνηθισμένη αιτία ρήξης. Ένας καλός τρόπος για να επουλωθεί μια τέτοια πληγή στην οικογένεια, είναι η επικοινωνία και η ενσυναίσθηση. «Πολλοί αποξενωμένοι γονείς έχουν καλές προθέσεις, αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι αυτές δεν έκαναν το παιδί τους να νιώσει αγάπη και υποστήριξη», ανέφερε η Μπλαντ και πρόσθεσε: «Ωστόσο, αν η μία πλευρά συνεχίζει να αρνείται την οπτική της άλλης, τότε η αποξένωση θα μπορούσε να είναι η πιο υγιής επιλογή.

Η Λούσι Μπλέικ, ερευνήτρια ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Δυτικού της Αγγλίας, η οποία έχει γράψει βιβλίο για την οικογενειακή αποξένωση, δήλωσε πως οι μελέτες δείχνουν πως δεν υπάρχει «φυσιολογική» σχέση μεταξύ γονέων και ενήλικων παιδιών τους. Είπε, επίσης, πως καμία αποξένωση δεν πρέπει να συγκρίνεται με άλλη, καθώς σε διαφορετική περίπτωση μπορεί να μην υπάρχει καθόλου επαφή ή να είναι περιορισμένη. Δεδομένα που αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου.

Η Λόουρι Ντάουθγουεϊτ-Γουόλς, οικογενειακή ψυχοθεραπεύτρια και επίτιμη λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Λάνκασαϊρ, είπε ότι έχει παρατηρήσει αύξηση στον αριθμό των ασθενών που δείχνουν επίγνωση θεραπευτικών εννοιών, όπως η συναισθηματική κακοποίηση, ο ναρκισσισμός και η θέσπιση ορίων. «Γενικά, με τους πελάτες που βλέπω, είναι πολύ βοηθητικό να μπορείς να το ονομάσεις, να αναγνωρίσεις αν ένα μέλος της οικογένειας σε χειραγωγεί ψυχολογικά ή προβάλλει πάνω σου το τραύμα του», είπε.

Το παράδειγμα των Μπέκαμ αντικατοπτρίζει το πώς πολλά παιδιά αντιδρούν απέναντι στους γονείς τους στα τέλη της δεκαετίας των 20, κατά το στάδιο της αναδυόμενης ενηλικίωσης. Όπως συνέβη με τον Μπρούκλιν Μπέκαμ και τον πρίγκιπα Χάρι, συνήθως όσοι επαναστατούν, επιλέγουν έναν σύντροφο που δεν ταιριάζει με τις πεποιθήσεις της οικογένειας, καθώς έτσι νιώθουν ότι μπορούν να απομακρυνθούν πιο εύκολα.

Με τη σειρά της, η ψυχοθεραπεύτρια Ντέμπι Κίναν ανέφερε ότι το να μιλήσει δημόσια ο Μπρούκλιν Μπέκαμ ήταν πολύ γενναίο. Πρόσθεσε επίσης πως και οι δύο πλευρές πιθανότατα θα βιώσουν μια διαδικασία πένθους και πρότεινε οι Μπέκαμ να «αφιερώσουν χρόνο για να αναλογιστούν τι προκάλεσε τη ρήξη».