Οι διαφωνίες είναι αναπόσπαστο κομμάτι κάθε ανθρώπινης σχέσης. Είτε πρόκειται για μια συζήτηση με φίλους, είτε για μια διαφωνία στη δουλειά ή μέσα στην οικογένεια, το να βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το πραγματικό ζητούμενο, όμως, δεν είναι να πείσουμε πάντα τον άλλον ότι έχουμε δίκιο, αλλά να μπορούμε να συνυπάρχουμε, ακόμα κι όταν οι απόψεις μας απέχουν.
Υπάρχουν, ωστόσο, άνθρωποι που δυσκολεύονται να αποδεχτούν ότι κάποιος μπορεί να σκέφτεται διαφορετικά. Για εκείνους, κάθε διαφωνία μοιάζει με προσωπική αμφισβήτηση και συχνά καταλήγει σε ένταση. Αν και κανείς δεν συμπεριφέρεται έτσι σε όλες τις περιστάσεις, ορισμένα χαρακτηριστικά εμφανίζονται συχνότερα σε όσους δυσκολεύονται να πουν τη φράση «συμφωνούμε ότι διαφωνούμε».
7 χαρακτηριστικά που έχουν οι άνθρωποι που δεν ξέρουν να διαφωνούν
1. Εκλαμβάνουν κάθε διαφορετική άποψη ως προσωπική επίθεση
Υπάρχουν άνθρωποι που, μόλις ακούσουν μια διαφορετική γνώμη, αισθάνονται ότι αμφισβητούνται οι ίδιοι. Αντί να εστιάζουν στο περιεχόμενο της συζήτησης, θεωρούν πως ο συνομιλητής τους επιτίθεται στον χαρακτήρα ή στις αξίες τους. Έτσι, η κουβέντα αποκτά γρήγορα συναισθηματική φόρτιση και γίνεται δύσκολο να συνεχιστεί με ψυχραιμία.
2. Δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν τα γεγονότα από τις προσωπικές πεποιθήσεις
Όλοι έχουμε απόψεις, εμπειρίες και αξίες που επηρεάζουν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο. Κάποιοι, όμως, αντιμετωπίζουν τις προσωπικές τους πεποιθήσεις σαν αδιαμφισβήτητες αλήθειες. Όταν συμβαίνει αυτό, κάθε διαφορετική προσέγγιση μοιάζει λανθασμένη ή ακόμα και προκλητική, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χώρος για ουσιαστικό διάλογο.
3. Έχουν έντονη ανάγκη να δικαιώνονται
Η επιβεβαίωση από τους άλλους είναι ανθρώπινη ανάγκη. Όταν, όμως, γίνεται απαραίτητη προϋπόθεση για να νιώθει κάποιος καλά με τον εαυτό του, τότε κάθε διαφωνία βιώνεται σαν ήττα. Οι άνθρωποι αυτοί αναζητούν συνεχώς συμμάχους που θα επιβεβαιώσουν ότι έχουν δίκιο, δυσκολευόμενοι να αποδεχτούν πως δύο άνθρωποι μπορούν να βλέπουν το ίδιο θέμα από διαφορετική σκοπιά.
4. Δεν παραδέχονται εύκολα ότι μπορεί να κάνουν λάθος
Η αυτοκριτική είναι μια δεξιότητα που καλλιεργείται. Όσοι δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν τα λάθη τους συνήθως επιμένουν στη θέση τους, ακόμα κι όταν υπάρχουν στοιχεία που την αντικρούουν. Δεν πρόκειται πάντα για αλαζονεία. Πολλές φορές πίσω από αυτή τη στάση κρύβεται ο φόβος ότι η παραδοχή ενός λάθους θα θεωρηθεί ένδειξη αδυναμίας.
5. Θέλουν πάντα να έχουν τον τελευταίο λόγο
Για ορισμένους ανθρώπους, μια συζήτηση δεν είναι ανταλλαγή απόψεων αλλά ένας άτυπος διαγωνισμός. Στόχος τους δεν είναι να κατανοήσουν τον συνομιλητή τους, αλλά να κερδίσουν την αντιπαράθεση. Ακόμα και όταν η συζήτηση έχει ολοκληρωθεί, αισθάνονται την ανάγκη να προσθέσουν ένα τελευταίο επιχείρημα, μόνο και μόνο για να δείξουν ότι υπερίσχυσαν.
6. Ταυτίζουν την άποψή τους με την ομάδα στην οποία ανήκουν
Η οικογένεια, οι φίλοι, οι πολιτικές ή κοινωνικές πεποιθήσεις επηρεάζουν φυσικά τον τρόπο που διαμορφώνουμε τις απόψεις μας. Ωστόσο, όταν κάποιος θεωρεί ότι πρέπει να υπερασπίζεται άκριτα κάθε θέση της ομάδας με την οποία ταυτίζεται, δυσκολεύεται να ακούσει διαφορετικές φωνές. Η διαφωνία εκλαμβάνεται ως απειλή για την ίδια την ταυτότητά του και όχι ως μια φυσιολογική ανταλλαγή επιχειρημάτων.
7. Δεν ακούν πραγματικά τον συνομιλητή τους
Ίσως αυτό να είναι το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα. Αντί να ακούν με σκοπό να κατανοήσουν, ακούνε μόνο για να προετοιμάσουν την επόμενη απάντησή τους. Διακόπτουν, βιάζονται να αντικρούσουν όσα ακούνε και συχνά δεν αφήνουν τον άλλον να ολοκληρώσει τη σκέψη του. Όμως η ουσιαστική επικοινωνία ξεκινά από την ενεργητική ακρόαση και όχι από την ανάγκη να απαντήσουμε πρώτοι.
Ακολουθήστε το jenny.gr στο google news και μάθετε τα πάντα γύρω από τη διατροφή, τη γυμναστική, το σεξ και την ψυχική υγεία.