PFW: Ο σκοτεινός ρομαντισμός του McQueen, η κινηματογραφική πασαρέλα του Balenciaga και τα θολά όρια του Jean Paul Gautier

Από τη σκοτεινή γοητεία του Tom Ford και τον αποχαιρετισμό του Pieter Μulier μέχρι το redymade φόρεμα του οίκου Courrèges, φτιαγμένο από εισιτήρια του μετρό, οι πασαρέλες του Παρισιού γέμισαν εικόνες που εντυπωσίασαν και συζητήθηκαν έντονα, ωστόσο, ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν τα shows της έκτης και της έβδομης ημέρας της διοργάνωσης, με κάποιους οίκους να τραβούν περισσότερο την προσοχή μας. Balenciaga, Jean Paul Gaultier και Alexander McQueen, παρουσίασαν συλλογές που ισορροπούσαν ανάμεσα στη μνήμη, την κληρονομιά και τη σύγχρονη δημιουργική αναζήτηση.

PFW: Ο σκοτεινός ρομαντισμό του McQueen, η κινηματογραφική πασαρέλα του Balenciaga και τα θολά όρια του Jean Paul Gautier

Η κινηματογραφική πασαρέλα του Pierpaolo Piccioli

Στην πασαρέλα του Balenciaga, ο καλλιτεχνικός διευθυντής Pierpaolo Piccioli παρουσίασε μια συλλογή που συνδύασε τη μόδα με την ποπ κουλτούρα. Για το σκηνικό του show συνεργάστηκε με τον δημιουργό της σειράς Euphoria, Sam Levinson, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που έμοιαζε με κινηματογραφική εγκατάσταση. Ο χώρος φωτιζόταν από οθόνες που πρόβαλλαν εικόνες τοπίων και πρόσωπα χαρακτήρων της νέας σεζόν της σειράς.

FASHION

Το show του Pieter Mulier για τον οίκο Alaïa ήταν ένα αντίο, γεμάτο συναίσθημα και συμβολισμούς

Στο επίκεντρο της συλλογής βρέθηκαν τα statement πανωφόρια, ένα στοιχείο που αποτελεί βασικό κομμάτι της ταυτότητας του οίκου. Δερμάτινα bomber jackets με έντονους όγκους, παλτό με αρχιτεκτονικές γραμμές και γιακάδες που πλαισίωναν το πρόσωπο δημιούργησαν δραματικές, σχεδόν γλυπτικές σιλουέτα ενώ παράλληλα, η συλλογή περιλάμβανε μίνιμαλ φορέματα από jersey με περίτεχνη κατασκευή, ψηλόμεσα τζιν αλλά και εκκεντρικά αξεσουάρ όπως νέες εκδοχές της τσάντας Hourglass και ιδιαίτερα παπούτσια με μεταλλικές λεπτομέρειες.

Jean Paul Gaultier: Τα θολά όρια μεταξύ ανδρόγυνου και feminine στιλ

Ο οίκος Jean Paul Gaultier επέστρεψε δυναμικά στην πασαρέλα με μια συλλογή που έφερε τη δημιουργική υπογραφή του Duran Lantink. Ο σχεδιαστής άντλησε έμπνευση από το εμβληματικό στιλ της Marlene Dietrich, εστιάζοντας στη συνύπαρξη του ανδρόγυνου και του feminine στιλ. Στα πρώτα looks κυριάρχησαν αποδομημένα κοστούμια με ανατρεπτικές γραμμές, όπως σακάκια με αναποδογυρισμένους γιακάδες, μακριές σιλουέτες και φούστες που επαναπροσδιόριζαν τις κλασικές φόρμες της δεκαετίας του ’30.

Δεν έλειψαν επίσης στοιχεία από lingerie, western αναφορές και παιχνιδιάρικα πειράματα με υφές και μοτίβα δημιουργούσαν ένα ιδιαίτερο οπτικό, σχεδόν σουρεαλιστικό αποτέλεσμα. Εμβληματικό στοιχείο αποτέλεσαν τα bodysuits που μιμούνταν ξύλινες αρθρωτές κούκλες καλλιτεχνών, μετατρέποντας το σώμα σε καμβά.

Στο φινάλε, τα βραδινά σύνολα κινήθηκαν σε πιο δραματικούς τόνους, με πλισέ φορέματα, έντονες σιλουέτες και αναφορές που έμοιαζαν να αντλούν έμπνευση ακόμη και από την επιστημονική φαντασία.

Ο σκοτεινός ρομαντισμός του Alexander McQueen

Το show του Alexander McQueen έκλεισε την έβδομη ημέρα της Εβδομάδας Μόδας, με τον δημιουργικό διευθυντή Seán McGirr να παρουσιάζει τη δική του εκδοχή για την ταυτότητα του οίκου. Η συλλογή κινήθηκε γύρω από την ένταση ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό κόσμο, μια ιδέα που μεταφράστηκε σε ρούχα με δραματικές και έντονες αντιθέσεις.

Οι πρώτες εμφανίσεις έφεραν στο προσκήνιο αυστηρά coat dresses με γοτθικούς γιακάδες, δαντελένια στοιχεία και επιρροές που παρέπεμπαν στην βικτωριανή αισθητική. Στη συνέχεια, η συλλογή εξελίχθηκε με μίξεις υλικών και υφών, από μεταλλικές πλεκτές μπλούζες, δερμάτινα jackets, μεταξωτά φορέματα και tweed κομμάτια που συνδύαζαν τη βρετανική παράδοση με σύγχρονες γραμμές.

Παράλληλα, ο McGirr επανέφερε κλασικούς κώδικες του οίκου, όπως τα χαρακτηριστικά αξεσουάρ και τα δραματικά βραδινά σύνολα ενώ το φινάλε κορυφώθηκε με μια εντυπωσιακή bridal εμφάνιση, όπου ένα εντυπωσιακό headpiece και μια θεατρική δημιουργία έκλεισαν την πασαρέλα με έντονο, σχεδόν τελετουργικό τρόπο.