Η Ιαπωνία είναι μια χώρα που συχνά εκπλήσσει με τις ιδιαίτερες υπηρεσίες που δημιουργεί για να καλύψει πραγματικές κοινωνικές ανάγκες. Αυτή τη φορά, όμως, μια πρωτοβουλία έχει τραβήξει τα βλέμματα παγκοσμίως, καθώς προσφέρει κάτι που δύσκολα θα περίμενε κανείς: τη δυνατότητα να «νοικιάσεις» μια γιαγιά.
Πίσω από την ασυνήθιστη αυτή ιδέα δεν κρύβεται απλώς μια επιχειρηματική ευκαιρία, αλλά μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί η εμπειρία και η σοφία των μεγαλύτερων γυναικών, την ώρα που πολλοί ηλικιωμένοι στην Ιαπωνία συνεχίζουν να εργάζονται και μετά τη συνταξιοδότησή τους, είτε από ανάγκη είτε από επιθυμία να παραμείνουν ενεργοί.
Όταν η εμπειρία γίνεται η πιο πολύτιμη υπηρεσία
Οι γυναίκες που συμμετέχουν στην υπηρεσία είναι ηλικίας 60 έως και άνω των 90 ετών και διαθέτουν διαφορετικές δεξιότητες. Κάποιες ξεχωρίζουν για τις μαγειρικές γνώσεις τους, άλλες έχουν εμπειρία στη φροντίδα παιδιών ή στις δουλειές του σπιτιού, ενώ πολλές προσφέρουν αυτό που συχνά λείπει από την καθημερινότητα: χρόνο, υπομονή και ουσιαστική ανθρώπινη παρουσία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τις καλούν για να τους δώσουν συμβουλές ζωής, να βοηθήσουν στην επίλυση οικογενειακών εντάσεων ή ακόμη και να σταθούν δίπλα τους σε μια δύσκολη προσωπική συζήτηση, όπως ένας χωρισμός ή μια σημαντική εξομολόγηση προς την οικογένειά τους.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η υπηρεσία δεν απευθύνεται μόνο σε ανθρώπους που χρειάζονται πρακτική βοήθεια. Πολλοί αναζητούν απλώς την αίσθηση της συντροφικότητας και της ασφάλειας που μπορεί να προσφέρει μια μεγαλύτερη γυναίκα με εμπειρίες ζωής. Σε μια εποχή, όπου η μοναξιά αποτελεί ολοένα και πιο έντονο κοινωνικό φαινόμενο, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις, η ανθρώπινη επαφή φαίνεται να αποκτά διαφορετική αξία και, στην προκειμένη περίπτωση, να μετατρέπεται ακόμη και σε επαγγελματική υπηρεσία.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η συγκεκριμένη ιδέα προκάλεσε πολλές αντιδράσεις. Κάποιοι τη χαρακτηρίζουν μια έξυπνη λύση που αξιοποιεί ανθρώπους με εμπειρία και προσφέρει ουσιαστική βοήθεια σε όσους νιώθουν μόνοι ή χρειάζονται στήριξη. Άλλοι, όμως, εκφράζουν επιφυλάξεις, θεωρώντας περίεργη την ιδέα της «ενοικίασης» και αναρωτιούνται αν η συναισθηματική υποστήριξη μπορεί πραγματικά να προσφέρεται ως υπηρεσία.
Σε μια χώρα, όπου η γήρανση του πληθυσμού αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές προκλήσεις, τέτοιες πρωτοβουλίες δείχνουν έναν διαφορετικό τρόπο αξιοποίησης των ηλικιωμένων. Δεν αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι που έχουν ολοκληρώσει τον επαγγελματικό κύκλο τους, αλλά ως πρόσωπα με γνώσεις, εμπειρίες και δεξιότητες που εξακολουθούν να έχουν σημαντικό ρόλο στην κοινωνία. Ίσως, τελικά, αυτό να είναι και το πιο ενδιαφέρον μήνυμα της ιστορίας: ότι η εμπειρία, η καλοσύνη και η ανθρώπινη επαφή παραμένουν ανεκτίμητες, ακόμη κι αν κάποιος αποφασίσει να τις προσφέρει ως επάγγελμα.
Έρευνες, συμβουλές και tips για σώμα, ψυχή και μυαλό σε ισορροπία - Ακολούθησε το JennyGr στο Google News.